Nga Skënder Minxhozi
Përmbyllja e hartimit të listave të kandidatëve të 21 qershorit, po nxjerr gradualisht në pah se mekanizmi i përzgjedhjes dhe caktimit të emrave, është sërish ana defektoze e partive politike
Duket se zgjedhja nuk është kushedi se çfarë. Për javë të tëra opinioni publik u bombardua me emra killerash, skema vrasjesh, akuza të rënda që shkonin deri në majë të shtetit dhe arrestime deputetësh. Krimi u ul këmbëkryq në shtëpitë e shqiptarëve, në formën e lajmeve të minutës së fundit, seancave të Kuvendit apo emisioneve televizive të darkës. Një spektakël i errët, që përthithi të gjithë vëmendjen e një publiku të mësuar ndër vite me lajme të këqia.
Tani duket se do të kemi mundësi të drejtojmë vështrimin mbi diçka tjetër. Të cilën, gjithashtu, e njohim shumë mirë. Është shou i vjetër i politikës që përgatitet të zbresë në fushë. Afrimi i zgjedhjeve të 21 qershorit, po i zëvendëson gradualisht emrat e vrasësve me pagesë në faqet e gazetave, me emrat e kandidatëve për 61 bashkitë. Një mendje e ligë mund të thotë se të dyja listat nuk kanë shumë ndryshim mes tyre, por nuk është kështu. Zgjedhjet janë një ndërmarrje e madhe kombëtare për çdo vend që e bazon drejtimin e shtetit tek vota e lirë. Në 21 qershor do të votohet për herë të parë me një sistem të ri administrativ, i cili bazohet mbi reformën ndoshta më të prekshme e madhore, që ka ndërmarrë qeveria Rama pas ardhjes në fuqi.
Përmbyllja e hartimit të listave të kandidatëve të 21 qershorit, po nxjerr gradualisht në pah se mekanizmi i përzgjedhjes dhe caktimit të emrave, është sërish ana defektoze e partive politike. Ashtu si edhe në rastin e Parlamentit, kur negociatat pas perdeve, e jo kandidimet në dritën e diellit dhe në tryezën e forumeve partiake, sollën në Kuvend emra të inkriminuar, edhe kësaj rradhe duket se po ndodh diçka e ngjashme. Jo pa të drejtë, dje Ben Blushi, teksa dilte nga selia e partisë së tij, shprehej se po mbyllej një proces që nuk ishte proces. Dhe kjo situatë nuk po konsumohet vetëm në PS e LSI, por edhe në PD, ku saga e bisedimeve dhe e bërrylave për një bashki të madhe si Durrësi, vuri në dukje sistemin kaotik me të cilin Basha po vepron në këto zgjedhje.
Nga skizofrenia e krimit, pak javë më parë, tek ethet e fushatës, politika shqiptare po dëshmon se mbetet ajo e djeshmja. Megjithë thirrjet e përsëritura të ndërkombëtarëve, për të mos përsëritur me bashkitë, precedentin e zgjedhjeve parlamentare. Në këtë mënyrë, Tirana po vijon të mbetet pa kandidatë partish (dhe natyrisht, edhe pa projekte që garojnë mes tyre), ndërkohë që mediat vijojnë të përtypin emra korridoresh, që bien e ngrihen në harkun e disa orëve. E gjitha kjo tregon se duhet një ndërhyrje masive ligjore dhe pse jo, edhe në kulturën demokratike të forcave politike shqiptare, për të ndryshuar raportin e tyre me zgjedhjet, me statutet partiake dhe me qytetarët. Votimet e 21 qershorit po e rikonfirmojnë këtë nevojë. Me qëllim që ato dy listat e famshme që përmendëm në fillim të shkrimit, të mos ngjasojnë mes tyre.
