Deklaratat e sotme të Sali Berishës, të bëra menjëherë pas daljes nga SPAK, ngrenë më shumë pikëpyetje për strategjinë e tij sesa për figurën e prokurorit Altin Dumani. Në vend që të përballet me akuzat që rëndojnë mbi të dhe rrethin e tij familjar, veçanërisht ato që lidhen me ndërtimet dhe përfitimet e dyshuara të dhëndrit të tij, Berisha duket qartazi se ka zgjedhur të zhvendosë vëmendjen drejt një sulmi personal ndaj kreut të SPAK.
Ironia e situatës qëndron në disproporcionin mes temave që zgjidhen për t’u theksuar dhe atyre që anashkalohen. Ndërsa një blerje apartamenti e prokurorit shndërrohet në objekt debati publik dhe politik, çështje shumë më të rënda të Berishës që lidhen me përdorimin e pushtetit dhe përfitimet e mundshme nga ai mbeten pa një përgjigje të drejtpërdrejtë në të njëjtën hapësirë komunikimi.
Pra, në vend që të japë përgjigje mbi çështje që lidhen me rrethin e tij familjar dhe përfitime të dyshuara nga pozita e tij publike duke transformuar një pronë të deklaruar prej 113 metra katror në një pasuri me vlerë tregu prej 5 milion euro, Berisha sulmon prokurorin e cështies Altin Dumani për një apartament të blerë, 20 vite më parë, me një një vlerë të deklaruar prej 50 mijë euro. Kjo është një tentativë për të relativizuar peshën e hetimeve, duke e zhvendosur vëmendjen nga përmbajtja e tyre tek figura e hetuesit. Është një taktikë e njohur politike. Kur përballesh me akuza të forta, sulmo integritetin e hetuesit për të dobësuar besimin publik tek procesi.
Altin Dumani nuk është një emër i panjohur në luftën kundër korrupsionit. Vlerësimet ndërkombëtare, përfshirë edhe ato nga Shtetet e Bashkuara, e kanë pozicionuar atë si një nga figurat kyçe në përpjekjet për të ndërtuar një sistem drejtësie më të besueshëm në Shqipëri. Pikërisht për këtë arsye, sulmet ndaj tij marrin një dimension më të gjerë. Ato nuk janë vetëm personale, por prekin drejtpërdrejt besimin tek institucionet.
Sfida reale për Dumanin sot nuk është thjesht të vazhdojë hetimet, por të dëshmojë se drejtësia nuk mund të ndikohet nga presioni politik apo nga tentativa për diskreditim. Nëse SPAK arrin të qëndrojë i palëkundur përballë këtyre sulmeve, atëherë do të konfirmohet se reforma në drejtësi ka filluar të japë rezultate konkrete.
Pra, në thelb, kemi një përplasje mes dy logjikash. Nga njëra anë kemi nje model politike që përpiqet të ruajë ndikimin përmes zhvendosjes së fokusit, dhe nga ana tjetër kemi një sistem drejtësie që synon të konsolidojë pavarësinë e tij përmes hetimeve që prekin nivele të larta të politikës.
Në fund, kjo situatë është një test për të dyja palët: për politikën, nëse është e gatshme të përballet me drejtësinë, dhe për drejtësinë, nëse është e aftë të qëndrojë e pavarur. Dhe publiku shqiptar, më shumë se kurrë, është duke parë me vëmendje se kush do ta kalojë këtë provë./Tema
