Pranvera e robotëve ka mbërritur. Në frontin ukrainas, marsi pa një tjetër evolucion në teknologjinë e luftës, përparimin e dronëve tokësorë.
Kjo nuk është asgjë e re, për më shumë se një vit e gjysmë, ata kanë qenë një prani gjithnjë e më e shpeshtë në fushën e betejës. Megjithatë, po arrijmë në një pikë kthese, sepse përdorimi i tyre nuk është më eksperimental: ata janë vendosur në numër të konsiderueshëm.
Gjenerali Syrsky, komandant i forcave të Kievit, deklaroi se përdorimi i tyre është rritur me 50% gjatë muajit të kaluar, shkruan La Repubblica. Po flasim për mijëra automjete me rrota dhe zinxhirë, të angazhuara në luftime, por kryesisht të angazhuara në transportimin e furnizimeve dhe të plagosurve.
Të drejtuara nga distanca ose autonome, më të përparuarat janë të afta të veprojnë në tufa, ato koordinohen me njëra-tjetrën dhe, më e rëndësishmja, shkëmbejnë të dhëna në kohë reale me kuadkopterët që i drejtojnë ato.
“Kievi po mbështetet kryesisht te luftëtarët mekanikë: shpreson se ata do ta ndihmojnë të kompensojë inferioritetin e këmbësorisë në krahasim me rusët. Është krijuar një zinxhir kompanish, duke filluar si startup-e dhe duke u shndërruar në fabrika”, tha Zelensky.
Të martën, Presidenti Zelensky vlerësoi aftësitë industriale dhe operacionale të vendit. Ai foli për një rekord absolut: Për herë të parë në historinë e kësaj lufte, një pozicion armik është pushtuar ekskluzivisht nga automjete tokësore pa pilot dhe dronë. Pushtuesit u dorëzuan dhe ky operacion u përfundua pa përfshirjen e ushtarëve dhe pa asnjë humbje nga ana jonë.
Zelensky nuk dha detaje. Një përplasje e ngjashme ndodhi në fund të vitit 2024 në zonën Lyptsi. Një sulm i sinkronizuar nga robotë me rrota dhe krahë shënjestroi një kodër të mbajtur nga rusët nga toka dhe nga ajri.
Makineritë gjithashtu vendosën mina pas mbrojtësve, duke bllokuar tërheqjen e tyre. Dy fortesa u kapën në pak më shumë se një orë. Sipas presidentit, automjetet tokësore pa pilot (UGV) kanë përfunduar 22 mijë misione në vijën e parë të frontit në tre muajt e fundit: “Me fjalë të tjera, jetët njerëzore janë kursyer 22 mijë herë.
Robotët kanë shkuar në zonat më të rrezikshme në vend të njerëzve.” Ai renditi modelet më të përdorura gjerësisht të projektuara në vend: Ratel, TerMIT, Ardal dhe Rys.
Përdorimi më i përhapur duket të jetë shpërndarja e ushqimit dhe municioneve në njësi të izoluara në zonën gri ose brenda qyteteve të rrethuara: Moska i mban zonat e pasme nën zjarr me kuadrokopterë të drejtuar me tela që lëshohen kundër çdo automjeti, dhe automjetet autonome janë zgjidhja për ruajtjen e pozicioneve.
Në të njëjtën kohë, ato përdoren si bartëse për të transportuar të plagosurit: ato janë të ulëta, të vështira për t’u dalluar nga lart dhe kanë motorë elektrikë që nuk vihen re më lehtë nga sensorët termikë të bombave fluturuese.
Në operacionet luftarake, ukrainasit kanë një qasje të ndryshme nga ajo e eksperimentuar nga ushtritë e NATO-s: Forcat perëndimore janë përpjekur të vendosin njerëz dhe robotë së bashku, duke krijuar njësi të përziera. Komanda e Kievit, megjithatë, i mban ata të ndarë, duke u caktuar misione ekskluzivisht robotëve.
Gjithnjë e më shumë, automjete të gjurmuara të armatosura me mitralozë ose granatahedhës ruajnë seksione individuale të frontit, duke sprapsur infiltrimin e armikut të zbuluar nga dronët fluturues. Ata kursejnë energjinë e baterisë dhe aktivizohen vetëm kur është e nevojshme. Një nga këto roje thuhet se i ka sprapsur rusët për 45 ditë rresht.
Ndërkohë, rusët Moska nuk është dorëzuar. Pesëmbëdhjetë vjet më parë, Vladimir Putin personalisht udhëhoqi projektimin e robotëve sulmues, të përdorur në një shkallë të vogël në konfliktin sirian.
Megjithatë, këto ishin tanke të mëdha dhe të pabesueshme, të cilat performuan dobët në pushtimin ukrainas. Tani, një brez i ri ka hyrë në shërbim, me mjete të ngjashme me ato të Kievit.
Rusët nuk kanë interes për bartësit me barelë: ata i përdorin ato për të dërguar municione dhe për sulme. Ai që fotografohet më shpesh është Kuryer, me shumë versione: pastrim minash, raketa-hedhës, mortaja dhe lloje të ndryshme mitralozësh.
Gjatë tre muajve të fundit, prototipet janë përhapur: më i pazakonti është i pajisur me një lazer që shkatërron kurthet me mina të fshehura në tokë. Të tjerë lëshojnë kuadrokopterë, duke rritur rrezen e tyre të veprimit, dhe të tjerë ofrojnë mbrojtje kundër dronëve fluturues duke përdorur raketa antitank ose antiajrore.
Në këtë pikë, megjithatë, ukrainasit duket se kanë dorën e sipërme: roli i robotëve është bërë vendimtar në logjistikën e njësive të angazhuara në rezistencën e Donetskut. Trupat e barrikaduara në rrënojat e Pokrovskut mbijetojnë vetëm falë udhëtimit çdo natë të automjeteve të telekomanduara, të cilat shpërndajnë ushqim dhe municione.
Moska po planifikon një rimëkëmbje afatmesme: deri në fund të vitit 2027, synon të rrisë numrin e trupave që operojnë dronë të të gjitha llojeve në 150 mijë.
Ata do të menaxhojnë një ushtri robotësh që do të vendosen në ajër dhe në tokë, të cilave NATO nuk është ende e sigurt se si t’u kundërvihet.
