Nga Ylli Pata
Në fillim viteve 90, Shqipëria ka pasur shumë përkrahës dhe votues të partive nacionaliste; Balli Kombëtar dhe Legaliteti. Parulla e famshme, e përdorur si një atu kundër komunistëve që kishin lidhje të fortë me Partinë Koomuniste Jugosllave ishte një devizë që nuk pati thjesht konkurrim; por u krye në një system ku Balli ishte në aleancë me gjermanët dhe komunistët që ishin në aleancë me kundërshtarët e gjermanëve.
Të cilët me të marrë pushtetin, të gjithë këta që i konsideronin si bashkëpunëtorë me pushtuesin, të cilët jo vetëm i linçuan po i nxinë jetën me breza.
Ka qytetarë që janë burgosur thjesht se kanë pasur prindër në administratën pushtuese apo edhe në radhët e Ballit gjatë regjimit komunist.
Me rrëzimin e komunizmit, Balli Kombëtar erdhi si parti politike në pluralizëm, ndërkohë që pjesë të rëndësishme të ballit hynë në pushtet nëpërmjet Partisë Demokratike.
Por parula “Shqipëria e shqiptarëve, Vdekje Tradhëtarëve”, nuk e mori të drejtën e qytetarisë edhe kur Balli mori pushtet politik si në Shkodër në vitin 1996.
Kryetari i Ballit Kombëtar, studiuesi i pasionuar i Ndre Mjedës dhe i letërsisë shqiptare, Mentor Quku, kishte një ide të re, që vlerat nacionaliste t’i sillte në një logjikë pajtimi jo ndarjeje dhe konfrontimi. Dhe ja arriti. Në zgjedhjet e 20 tetorit 1996, Balli Kombëtar së bashku me Legalitetin e partitë e tjera të djathta fituan bashkinë e Shkodrës edhe me votat e socialistëve shkodranë. Ishte një zhvillim realisht epokal; në një farë mënyre paradhënie e nderimit që një kryeministër i Partisë Socialiste do t’i bënte kreut të Ballit Kombëtar Mit’hat Frashërit, në një ceremoni solemne të varrosjes së tij në atdhe.
Rikthimi i kreut të Ballit, edhe pse pati lavfdërimet tribale dhe klienteliste të mikroborgjezëve të rinj që nuk prisnin rastin të thonin se vinin nga gjak blu bejlerës, nuk pajtoi asgjë. Si Socialistët, e si ballistët e panë veten të përjashtuar, pasi sipas tyre Edi Rama e kishte bërë këtë pajtim me ca pinjollë.
Por kjo është tipipe kronikë për Vaniti Fair, pasi në thelb, pikëpyetja është si ka mundësi që u kthye sllogani që Edi Rama ka mbi dy javë që e tregon por nuk tenton ta analizojë.
Kush e solli në protestë „Shqipëria e Shqiptarëve, Vdekje Tradhëtarëve”? Deri tani nuk kemi ndonjë kronikë të protagonistëve që përgatitën parullat e protestës, por ama kemi një logjikë që nuk ka lindur sot, por prej kohësh ku ka pasur një mbështetje ndaj atyre që do të sillnin në opinion se Lufta Nacional Çlirimtare ka qenë një përleshje civile, e sot na e sjellin si një “risi” shpaguese që në fakt për spaguese nuk ka asgjë.
Po kush janë tradhëtarët? “Shohim e bëjmë, të marrim pushtetin pastaj e gjejmë”. Do të thoshte poeti Shefqet Musaraj që në kulmin e pushtetit vrasës së „Shqipëria Shqiptarëve”, ua ktheu me një poemë satirike, që edhe sot është në modë. Madje edhe në mesin e protestës, por që pak e dijnë….
