Nga Kujtim Ibraj
E gjithë vëmendja e mediave dhe shoqërisë në këtë muaj dhjetori, që përkon edhe me lëvizjet e para 35 viteve si dhe me afrimin e festave të Krishtlindjes dhe Vitit të Ri është fokusuar tek lëvizja e brendshme ne PD.
A është PD një parti demokratike? A është PD një forcë alternative për marrjen e pushtetit me votën e shqiptarëve? Intelektualët e rinj në PD e kanē kuptuar më në fund që PD është një forcë politike e atrofizuar pa ide dhe pa vizion për Shqipërinë që po përafrohet me BE. Si një forcë politike që ka drejtuar 13 vjet shtetin shqiptar PD duhet të mbajë përgjegjësi për stanjacionin demokratik te vendit dhe zhvillimin ekonomik.
Po çfarë kërkojnë E. Salianji e shumë të tjerë në lëvizjen e tyre brenda PD. Ata kërkojnë meritokraci konkurencë dhe barazi sipas statutit, elementë pa të cilët një parti nuk mund te quhet demokratike. Lëvizjet dhe zhvillimet i udhëheqin kurajozet dhe intelektualët në çdo kohë të zhvillimeve të shoqërisë dhe jo individët mediokër dhe frikacakë, të cilët rrinë si hiena në pritje të thyerjes së lëvizjeve gandiste.
Çlirimi i një force politike nga autokracia dhe dëgjimi i zërit të njerëzve është mjeti më i mirë demokratik në zhvillimin e demokracisë së një vendi dhe në krijimin e një shteti ligjor ku nuk cënohen të drejtat themelore të njeriut por ku respektohet e drejta e jetës dhe e pronës si bazat e nje shoqërie demokratike. PD duhet rikonceptuar në përmbajtje dhe në vizion si një forcë progresiste dhe jo anarshiste.
Si një forcë qê i jep vendit stabilitet politik dhe ekonomik dhe një qasje te drejtë me partnerët tanë ndërkombetarë USA dhe BE. PD ka figura të reja premtuese që mund të bëjnë të mundur ndryshimin e gjumit letargjik qe ka kapluar PD me një lidership të vjetëruar në mendime dhe në përshtatjen e vendit ne BE. Këto zhvillime në PD duhet te shihen nga anëarësia dhe simpatizantët e PD si fundi i një tranzicioni 35 vjecar i PD dhe fundi i tranzicionit i Shqipërisë që nga dalja e vendit nga diktatura 45 vjeçare hoxhiste.
