Emiratet e Bashkuara Arabe kanë nisur të përdorin kamionë për të eksportuar plehra kimike dhe po ëndërrojnë ndërtimin e një kanali drejt Detit të Omanit.
Arabia Saudite po rikthen në përdorim një tubacion të vjetër nafte të ndërtuar në vitet ’80, në kohën e luftës mes Republikës Islamike që sapo ishte krijuar dhe Saddam Hussein-it, për të transportuar naftën drejt porteve të Detit të Kuq, ndërsa po përshpejton edhe projektin hekurudhor Riad–Xheda.
Kuvajti, që nuk ka shitur asnjë fuçi nafte që nga fillimi i luftës, ende pret ndërtimin e hekurudhës së “Gjashtëshes”, mbi 2 mijë kilometra linjë që do të lidhë të gjitha vendet e Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit.
Lufta në Iran ka tronditur logjistikën mbi të cilën mbështeten ekonomitë e Gjirit dhe kryeqytetet po përpiqen të anashkalojnë bllokadën e Ngushticës së Hormuzit duke rikthyer projekte të vjetra për tubacione nafte e gazi në tokë dhe duke zhvilluar korridore të reja. Megjithatë, kostot financiare dhe politike e bëjnë të vështirë gjetjen e zgjidhjeve të shpejta.
Riadi duket se e ka përballuar më mirë goditjen, duke devijuar një pjesë të madhe të naftës nga bregu lindor drejt atij perëndimor, në portin e Yanbu-së, falë tubacionit të ndërtuar në vitet ’80. Sipas të dhënave të kompanisë analitike Kpler, eksportet nga ky port janë katërfishuar që nga shkurti, duke arritur në 29 milionë fuçi në javë, rreth gjysma e nivelit para luftës.
Megjithatë, mungesa e infrastrukturës mbetet problem: hekurudha Riad–Xheda, një projekt me vlerë 27 miliardë dollarë, pritet të përfundojë në vitin 2034. Arabia Saudite synon gjithashtu të forcojë portin e Neom-it në Detin e Kuq, pjesë e një projekti futurist që është reduktuar.
Emiratet, ndër vendet më të goditura nga sulmet iraniane, po përpiqen të anashkalojnë Hormuzin përmes tubacionit Habshan–Fujairah, që arrin në Detin e Omanit, megjithëse edhe terminali i Fujairah është shënjestruar nga dronët iranianë. Sipas analistit Frederic Schneider, këto alternativa mbeten të cenueshme pasi janë ende në rrezen e raketave iraniane.
Një nga kompanitë më të mëdha të plehrave kimike në botë, Fertiglobe nga Emiratet, ka nisur të përdorë kamionë për të eksportuar produkte si ureja, duke shmangur “grykën e ngushtë” të Hormuzit. Këto metoda kanë kosto më të larta se transporti detar dhe nuk janë të qëndrueshme në afat të gjatë.
Abu Dhabi ka prej kohësh ambicien për të ndërtuar një “Suez” të vetin, një kanal që do të kalonte përmes maleve Hajar drejt Fujairah, por projekti kërkon miliarda dollarë dhe përballet me vështirësi të mëdha teknike.
Ndërtimi i tubacioneve të reja kërkon kohë, ndërsa transporti me kamion është i kushtueshëm dhe kompleks, sidomos kur përfshin kalimin në disa shtete. Hekurudhat shihen si një alternativë më e realizueshme. Projekti kryesor është një linjë që do të lidhë Kuvajtin me Omanin, duke përfshirë të gjashtë vendet e Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit, megjithëse ende nuk është përfunduar.
Kjo hekurudhë është pjesë e një projekti më të gjerë: Korridori Ekonomik Indi–Lindja e Mesme–Evropë, që synon të lidhë Indinë me Evropën përmes Gadishullit Arabik dhe Izraelit, duke konkurruar nismën kineze të “Rrugës së Mëndafshit”. Megjithatë, ky projekt përballet me sfida të mëdha politike, burokratike dhe teknike dhe do të kërkojë vite për t’u realizuar.
