ILVA TARE/ Mushkonjat me rrota
Policia shqiptare dhe italiane legjitimuan ditën e djeshme një trafik ndërkombëtar droge të denoncuar nga opozita shqiptare një vit më parë. Në atë kohë maxhoranca e quajti të udhës ta kthente në qesharak debatin, duke injoruar dhe mos pranuar akuzat për trafik droge me avionë nga territori shqiptar. U dhanë madje garanci se radarët ishin në funksion të plotë. U tha se Shqipëria është vend i NATO-s dhe trafiqe të tilla janë më shumë fantazi e dëshpëruar opozitare dhe në fund foli edhe Kryeministri Rama për mushkonjat e spërkatura nga Ministria e Shëndetësisë që kundërshtarëve të tij i dukeshin si avionë.
I gjithë debati përvecse dukej një përplasje sa absurde aq edhe reale me rënien e avionit të Riformatos në Divjakë, ndikoi ndjeshëm në imazhin e Shqipërisë si një vend që nuk ka pjekuri për t’u përballur me problemet, apo edhe akuzat, qofshin ato edhe të pafaktuara. Politikanët e të dyja kampeve e kanë kthyer ligjërimin politik në nivelet e një loje fëmijësh, që janë gati të prishin dhe mohojnë gjithçka kur janë në anën e humbësit. Në vend të mohimit, apo talljes me mushkonjat, autoritetet shqiptare duhet të kishin shprehur gatishmërinë për të hetuar dhe të falenderonin denoncuesit për informacionin. Për shkak të ndjeshmërisë së akuzave që flisnin për trafik ndërkombëtar droge dhe seriozitetit të tyre, debati vulgar duhej shmangur në Parlament dhe fjalën duhet ta merrnin organet e hetimit dhe të policisë.
Siç dëshmon operacioni i fundit, prokuroria dhe policia janë vënë në punë dhe rezultati provoi se nga Vlora dhe brigjet shqiptare është bërë trafik droge me avionë. Në një vend normal, bashkë me reagimin e Ministrit Tahiri për suksesin e radhës, duhej të kërkohej ndjesë për qëndrimet e mëparshme dhe mënyrën sesi u trajtua në publik akuza e opozitës. Kjo gjë nuk ndodhi as këtë herë, me shumë gjasa për shkak se pushteti i sotëm vazhdon të fajësojë atë të djeshmin për linjat e trafikut dhe organizimin e tyre.
Alibitë se opozita është më keq se pushteti janë të dëmshme për një maxhorancë që tregon se ka probleme serioze me arrogancën dhe mosnjohjen e realitetit. Nuk është e pamundur dhe as e mundimshme të kërkohet ndjesë për mënyrën sesi u menaxhua një problem që edhe mund të ketë ekzistuar gjatë pushtetit të opozitës së sotme, por me sa duket ka qenë fati i mirë i tyre dhe i keq i shumicës së sotme, që mushkonjat të jetë bërë me rrota.
Fakti që trafikantët u kapën, të paktën për këtë linjë, pasi të tjerë mund të jenë ende duke spërkatur Adriatikun me fluturime të lira, jo në kuptimin e çmimit të drogës, tregon se ka vullnet shqiptar për t’ju përgjigjur raportimeve ndërkombëtare. Dhe ky është lajm i mirë. Lajmi i keq në këtë rast është konstatimi se politikanët tanë pavarësisht jetëgjatësisë në këtë profesion, nuk kanë pjekurinë për t’u përballur me dështimet me të njëjtin entuziazëm që përballen me sukseset.
Në ligjëratën politike të Tiranës, kërkimi i ndjesës apo pranimi i të qenurit gabim është një mangësi që provon cektësinë dhe mungesën e sinqeritetit me të cilën qeveria përpiqet t’i adresojë problemet. Dhe kur i mohon defektet për një kohë të gjatë, ato kthehen në dobësi kronike të pashërueshme dhe të pavotueshme nga qytetarët shqiptarë.
