Nga Mero Baze
Partia Demokratike e Berishës ka bojkotuar dy seancat e fundit të Kuvendit, duke rritur shqetësimet false se mund të jemi para një bojkoti të ri parlamentar.
Nuk ka të bëjë fare me bojkotin.
E gjitha bëhet sepse protestuesit agresivë që kanë mbetur në rrugë dhe në rrjet si linçues janë një bandë ekstremistësh të Lëvizjes Bashkë, të cilët janë të vetmit që nuk harrojnë të thonë: “Rama në burg, Berisha në burg.”
Ajo që po e shmang Berishën nga shkuarja në Parlament është pikërisht parkalimi para Kuvendit dhe përsëritja e këtij refreni nga pesë a gjashtë protestues agresivë, që zënë pritë aty me vezë dhe megafonë.
Fabula e Berishës se është me protestën dhe duhet të marrë pjesë deri në fund, duke injoruar ata që sulmojnë Berishën, është një përpjekje serioze për ta relativizuar përmendjen e emrit të tij dhe zëvendësimin e opozitës së PD-së nga një opozitë e re.
Por skena para Kuvendit, kur hyjnë deputetët, i barazon në sytë e opinionit deputetët e PD-së me ata të PS-së dhe kjo i prish punë.
Politikisht, Partia Socialiste nuk ka asnjë problem nga protesta. Madje, përballja me ta e forcon më shumë si parti te elektorati i saj, pasi konsiderohen nën agresion verbal dhe fizik.
Kurse PD-ja, duke qenë opozitë, zhvlerësohet, pasi, nëse protesta synon rrëzimin e qeverisë, ajo konsiderohet se tanimë e ka rrëzuar opozitën e PD-së në sytë e demokratëve.
Dhe kjo nxit tension dhe dëshpërim.
Në këtë pikë, Berisha e ka të argumentuar vendimin përse nuk duhet shkuar në Kuvend. Natyrisht, ai e quan bojkot, se nuk do të thotë arsyen reale përse nuk shkon dot në Kuvend, për shkak të protestuesve agresivë të Qorrit, por kjo nuk do të thotë se ka marrë një vendim të gabuar.
Kjo retorikë kundër bojkotit është false, pasi nuk bëhet fjalë për bojkot, por për një taktikë, meqë është seanca e fundit e Kuvendit dhe nuk do të mbetet shija e një sulmi publik para pushimeve.
Boll po dëgjon pse ka rizgjedhur Flamurin; tani nuk mund të rrijë të sqarojë edhe pse nuk e duan as protestuesit Flamurin.
