Nga A. Rada / JavaNews
Fildeze Hafizi humbi sot jetën nga dora kriminale e ish bashkëshortit të saj, Fadil Kasemi. Një ngjarje e rëndë kjo që më shumë sesa një lajm rutinë nxori në pah se krimi brenda familjes është një episod i pambyllur për shoqërinë shqiptare. Ngjarja e sotme, për hir të së vërtetës, ishte një kronike e paralajmëruar pasi Hafizi u kishte kërkuar ndihmë të vazhdueshme institucioneve. Dhe ishte pikërisht organi më i lartë i drejtësisë, gjykata, që ia ktheu Fildeze Hafizit në bumerang situatën ku ndodhej.
Mbrëmjen e sotme, Luan Rama si një nga zërat kryesore të LSI, kërkoi përgjegjësi nga shteti. Është e dhimbshme të bësh politikë në kurriz të një viktime për hir të opozitës, por jo të bësh gazetari.
Rama, si kreu i Grupit Parlamentar të LSI, shkoi deri aty saqë akuzon për një vrasje shtetërore. Për një neglizhencë ndaj një jete që me vendim gjykate duhej të përfitonte mbrojtje. Mirëpo Rama harron diçka thelbësore sikurse të gjithë reagimet e mëparshme që vijnë nga LSI për vrasjen e nënës së dy fëmijëve.
Se pari, zoti Rama a mund të na thoni se cilat ministra e kanë udhëhequr Drejtësinë në 4 vitet që lamë pas, kohë kjo edhe kur Fadil Kasemi përfitoi nga amnistia? A nuk ishte nën tutelën e PD-së Këshilli i Lartë i Drejtësisë? Apo nën drejtimin e LSI-së Drejtoria e Përgjithshme e Burgjeve? Dhe a nuk ishit ju për katër vite në krye të Ministrisë së Drejtësisë? Ka një problem në këtë mes, që media e ka zbardhur gjatë së enjtes.
Ministria e Drejtësisë, si hartuesja e listave të amnistive ku përfitoi Kasemi, është drejtuar nga Nasip Naço, Ylli Manjani dhe Petrit Vasili. Dhe, shteti është konotacion i gjerë dhe abuziv. Kur themi shtet nuk nënkuptojmë qeveri, por tërësinë e Republikës me President, ekzekutiv, opozitë dhe kufinj.
Nevoja për sulme politike mund të jetë e madhe, por të lash duart si Pons Pilati është demode. Zoti Rama, cili shtet e vrau Fildeze Hafizin? Ai i dashurisë dhe qetësisë, apo ai i amnistive në prag fushate?
Statusi i plotë i Luan Ramës`:
Një zë që thirri në shkretëtirë!
Fildeze Hafizin e vrau shteti!
Cronaca d’un muerte anunçiada! (Kronikë e një vdekjeje të paralajmëruar). Më erdh në mend titulli i këtij libri të famshëm të Marques-it, pas gjithë asaj tragjedie kriminale që fatalisht vrau jetën e një gruaje – nënë e qytetare e mirë!
Fjalët, tani që Fildeze Hafizi nuk jeton më, e vrarë në mes të ditës mu mes të Tiranës, nuk kanë asnjë vlerë!
Sepse ajo i tha dhe i bëri të gjitha sa qe gjallë; denoncoi, luftoi, kerkoi ndihmë e mbrojtje për jetën, e megjithatë humbi!
Humbi në betejën e jetës së vet!
Megjithëse u përpoq që në këtë betejë të mos ishte e vetme!
Humbi sepse e vranë!
E vranë, sepse ne e lamë vetëm!
E vranë!!!
E vrau shteti i vet, ai që më së pari e kishte për detyrë ta mbronte!
E vrau mosveprimi, indiferenca, heshtja, braktisja e të gjithëve ne që e kishim për detyrë ta mbronim!
E vrau sistemi që ne kemi krijuar që e kishte për detyrë ta mbronte!
E vranë kolegët e sajë, prokurorë e gjyqtarë që me veprimet e mosveprimin e tyre kriminal nuk zgjodhën ta mbronin me armët e drejtësisë, por e vranë duke mbajtur anën e ish-burrit vrasës e duke u bërë ortakë me të në këtë krim makabër!
E tani, ajo, gruaja e pambrojtur, nëna e dy fëmijëve jetimë, gjyqtarja e përkushtuar, qytetarja e mirë Fildeze Hafizi nuk jeton më!
Për fajin tonë! Për fajin e shtetit në shërbim të të cilit ishte!
Prandaj tash e mbrapa fjalët nuk kanë më asnjë vlerë!
Shteti vrasës, qeveria vrasëse, prokuroria vrasëse, gjykatat vrasëse, politika vrasëse, shoqëria vrasëse, nëse duan të dëshmojnë se nuk do të jenë të tillë, pra nëse nuk do të jenë vrasëse edhe nesër, edhe pasnesër, edhe në çdo ditë të së ardhmes tonë, le ta dëshmojnë duke “vrarë” me forcën e ligjit të gjithë vrasësit e Fildezit, nënës së dy fëmijëve jetimë!
Ndërsa krerët e drejtësisë e të qeverisë e të gjithë ata të cilëve gjyqtarja e vrarë ju kerkoi ndihmë për t’i shpëtuar jetën, le t’i mbajnë letrat e saj si dëshminë e një zëri që thirri në shkretëtirë, por që nuk e dëgjoi njeri! Vox clamantis in deserto! – sipas Biblës.
