Drejtuesi i njohur i Lëvizjes Kombëtare dhe publicisti i shquar, Dervish Himë Ohri, më 1907, si rrjedhojë e veprimtarisë së tij të ngjeshur atdhetare, rrezikohej të kapej nga autoritetet osmane të ndjekjes.
Ishte kjo koha kur ky veprimtar, sapo ishte kthyer në atdhe nga Haga, ku kishte dorëzuar një memorandum pranë përfaqësuesve të Fuqive të Mëdha, rrjedhimisht Gjyqit të Arbitrazhit, me të cilin pasqyrohej pozita e rëndë politike e shqiptarëve nën Perandorinë Osmane nga regjimi i Abdyl Hamidit II, dhe kërkohej zgjidhja e saj përmes njohjes së Autonomisë së Shqipërisë në katër vilajetet e banuara me shumicë shqiptare, shkruan Ramiz Abdyli në pjesën e tretë të serisë “Lufta për kufi”.
Lajmin për fletarrestimin Dervish Hima e mori nga bashkëveprimtarë të tij, në kohën kur ky gjendej diku në pjesën veriore të Vilajetit të Kosovës. Ata, si njohës të mirë të këtyre trevave, i preferuan atij se strehimin e sigurt do ta gjente pikërisht në Kullën e Hasan Ferrit në Plavë, që i kishte dalë zëri prej kohësh për atdhetari, burrëri e bujari.
Dhe, pa vonesë, ai do të trokiste në derën e tij. Kryetrimi i Plavës do ta priste Dervish Himën krahëhapur me fjalët: “Njeriu në besë në shtëpinë e tij nuk do të dorëzohet”. Dhe kështu ndodhi.
