Ai buzëqeshi nga brenda kur u akuzua se po luante rolin e Zotit. Craig Venter, një biolog amerikan, gjithmonë kishte kërkuar të sfidonte shkencën zyrtare.
Një nga rreziqet e tij të fundit ishte krijimi i Çmimit Genomic X, një çmim për studiuesin që zbuloi sekretin e jetëgjatësisë në ADN-në e njëqindvjeçarëve.
Për të personalisht, ky hulumtim nuk pati dobi. Venter vdiq dje në moshën 79 vjeç në shtëpinë e tij në La Jolla, Kaliforni. Njoftimi u bë nga Instituti J. Craig Venter, qendra private kërkimore që ai themeloi, shkruan La Repubblica.
Ai ishte shtruar së fundmi në spital për pasojat e trajtimit të kancerit. E para nga rreziqet e tij të suksesshme përfshinte ADN-në njerëzore. Në vitet 1990, kur qeveria amerikane po ndërmerrte sekuencimin e të gjithë gjenomit të specieve tona, ai hyri pa trokitur, akuzoi kolegët e tij për ngadalësi dhe joefikasitet – kostoja e parashikuar ishte rreth 3 miliardë dollarë – dhe nisi një projekt paralel.
Me financimin, pajisjet dhe shkencëtarët e tij, Venter demonstroi se rezultati mund të arrihej me metoda të reja dhe më të shpejta. Aq sa sekuencimi i plotë i ADN-së sonë, i cili ndodhi në vitin 2000, ende mban autorësi të dyfishtë: si Venter dhe kompania e tij private Celera, ashtu edhe Projekti qeveritar i Gjenomit Njerëzor.
“Ishte një hap themelor drejt zbulimit të bazës gjenetike të sëmundjeve dhe origjinës njerëzore”, kujton sot Instituti Venter në lamtumirën e fundit për themeluesin e tij. Ishte vetëm fillimi i sfidës së tij. Në vitet 1990, Venter filloi të planifikonte krijimin e jetës artificiale.
Ai donte të mblidhte një bakter në laborator, duke e mbledhur ADN-në copë-copë si një lodër Lego. Në vitin 2010, përmes revistës Science – kulmi i prestigjit dhe rigorozitetit në sytë e shkencës kryesore – ai i paraqiti botës qelizën e parë artificiale: të quajtur Synthia, ishte një bakter Mycoplasma mycoides (një nga më të thjeshtat ekzistuese) nga i cili ai kishte hequr ADN-në e tij natyrale dhe kishte futur një kromozom që përmbante 473 gjene të ndërtuara në laborator.
Atyre që e akuzuan se po luante rolin e Zotit, ai u përgjigj shumë seriozisht: “Nuk po luaj”. Sipas vizionit të tij, bakteret artificiale, të mundësuara nga ADN-ja e shkruar nga njeriu, mund të kryenin detyra të dobishme për njerëzimin: nga prodhimi i barnave deri te asgjësimi i ndotësve.
Në vitin 2013, ai i dha shkencëtarit italian Rino Rappuoli sekuencën gjenetike të bakterit meningokoku B, duke i mundësuar atij të krijonte vaksinën e parë kundër sëmundjes.
Në bordin e jahtit të tij, ai kishte kërkuar edhe detin në kërkim të mikroorganizmave të aftë për të kryer funksione krejtësisht të reja dhe të panjohura, të cilat mund t’i imitonte dhe rikrijonte në laboratorin e tij për të përmirësuar jetën e njerëzimit. Edhe në këtë aspekt, ai ndihej superior ndaj shkencës zyrtare.
Dhe kur, vite pasi lexoi gjenomin njerëzor, ai zbuloi se mostra e ADN-së e përdorur për sekuencimin ishte e tija, askush nuk u habit.
