Kryeministri Edi Rama ndodhet në familjen e Ajet Meçes e në Durrës, i cili humbi tre familjarë, gruan, vajzën dhe mbesën.
Meçja humbi tre njerëzit më të shtrenjtë të jetës së tij, bashkëshorten, vajzën dhe mbesën, ndërsa i përlotur në krah të Ramës tregon se dhimbja vijon të jetë shumë e madhe për këto humbje.
Ndër të tjera, ai dëgjohet duke pëshpëritur “Pse shpëtova, të kisha shkuar edhe unë. Fati s’deshi që ata të jetonin. Nuk di ç’të them. Dhimbja, plaga nuk shërohet, por mbështetja ka qenë e pakufishme. Nuk e harroj kurrë zv.ministren, hapi telefonin, njerëzillëku është.
Ajet Meçja: Vajza e vogël kishte talent të pikturonte
Edi Rama: Jo ca faleminderit.
Ajet Meçja: Plagët nuk shërohen, mbështetja është e pakufishme. Vetëm, njerzëllëku.
Edi Rama: Njeriu për njeriun është ose brim shqetësimesh ose burim ngushëllimi. Si mund të zgjidhet halli, por detyra për t’ia qarë hallin është shumë herë më e madhe se hallet e përditshme. Gjyshja ime thoshte vdekja zgjedh e nuk pyet për radhë. Shpesh herë zgjedh më të mirët. Ajo që na mbetet ne, është të jemi afër dhe të bëjmë maksimumin. Kemi marrë dhe masat e mbështetjes financiare momentale.
Ajet Meçja: Doja të kishte një hapësirë ligjorë që të mundësohej pensioni.
Edi Rama: Mos e ki problem.
Meçja: Ishim bashkë. Unë fjeta në një dhomë të vogël në ballkon, dy vajzat te dhoma jonë, ndërsa gruaja në dhomën tjetër. Te tërmeti i madh i dëgjova që ulërinin shumë, sidomos mbesa, por unë nuk pata mundësi të dilja se m’u bllokua dera. Edhe mbi mua radhë inerte boll, dola zvarrë dhe pashë vetëm komshinjtë jashtë, pallati ishte bërë grumbull. Pastaj mblodha mendjen, ku janë fëmijët. U futa dhe dëgjoja mbesën, që thërriste “gjyshi” dhe Djenën që thoshte “më shpëtoni, ku është mami”, por gruan e kishte goditur të parën.
Rama: Problem i madh është edhe pluhuri, ka raste që të mbyt pluhuri. Pasi ra tërmeti mora informacionet e para se në Durrës e Thumanë kishte probleme të mëdha, mora makinën dhe u nisa. Kur erdha, pashë Edisonin aty.
Meçja: Fati i keq i atyre. Të pashë edhe ty kur erdhe, edhe drejtorin e policisë, kisha hallin mos nxirrnin vajzën, se me të komunikoja verbalisht.
Rama: Më thanë në Durrës e Thumanë është problem i madh dhe unë mora makinën për 35 minuta nga tërmeti, ka qenë 4.30, pashë Edisonin aty se kërkonte kunatin me motrën dhe thashë bobo…
Meçja: Fati i keq ca të them, aty ndenja se mos shpëtoja vajzën, ajo nuk më thoshte që e vogla kishte mbaruar. Djalin qe e kam ne Itali e kisha percjelle te shtunen, ishim te gjithe bashke dhe me tha, babi paskemi jetuar me vdekjen.
Meçja: Kam qenë simpatizanti juaj prej shumë kohësh.
g.kosovari
