Manjati gjerman i transportit dhe logjistikës, Klaus-Michael Kuhne, i cili për vite me radhë ishte njeriu më i pasur i Gjermanisë, ka lënë pas një pasuri prej rreth 49 miliardë dollarësh (42.2 miliardë euro), e cila pas vdekjes së tij do të administrohet nga Fondacioni Kuhne.
Kuhne ndërroi jetë më 24 gusht 2026, në moshën 89-vjeçare, në Schindellegi të Zvicrës. Ai nuk kishte fëmijë dhe, sipas planifikimit të bërë prej dekadash, pasuria e tij nuk do të kalojë te trashëgimtarë individualë, por te fondacioni që ai themeloi rreth 50 vjet më parë së bashku me prindërit e tij.
Në këtë mënyrë, Fondacioni Kuhne është shndërruar brenda natës në një prej fondacioneve më të mëdha në Evropë.
Kuhne e ndërtoi pasurinë e tij kryesisht përmes kompanisë së transportit dhe logjistikës Kuhne+Nagel, të cilën e shndërroi në një prej gjigantëve globalë të sektorit. Gjatë karrierës së tij ai bleu dhe shpëtoi kompani në periudha të vështira financiare, ndërsa siguroi gjithashtu aksione të konsiderueshme në kompani të mëdha të transportit, mes tyre Hapag-Lloyd dhe Lufthansa.
Në vitin 2016, ai bleu rreth një të pestën e kompanisë evropiane të qirasë së vagonëve VTG për 160 milionë euro dhe e shiti vetëm dy vjet më vonë për rreth 300 milionë euro.
Kuhne kishte zgjedhur prej vitesh Zvicrën si bazë për aktivitetet e tij personale dhe të biznesit. Ai e kishte kritikuar hapur sistemin ekonomik dhe tatimor gjerman. Në një intervistë për transmetuesin gjerman NDR në vitin 2022, ai deklaroi se shteti gjerman “nuk mund ta menaxhojë siç duhet ekonominë”.
Schindellegi, ku ai jetonte, ndodhet në kantonin Schwyz, një prej dy kantoneve zvicerane që nuk aplikojnë taksë mbi trashëgiminë, pavarësisht lidhjes familjare mes trashëgimtarit dhe personit që lë pas pasurinë.
Kuhne e mbajti perandorinë e tij të biznesit përmes Kuhne Holding, me seli në Schindellegi. Me vdekjen e tij, pronësia e kompanisë dhe e aseteve që ajo kontrollon i kalon Fondacionit Kuhne, sipas raportimeve të gazetës zvicerane Neue Zürcher Zeitung.
Në këtë pasuri përfshihen aksionet në Kuhne+Nagel, një pjesëmarrje prej rreth 30% në Hapag-Lloyd, rreth 15% në grupin kimik Brenntag, një pjesë në operatorin e autobusëve Flix, më shumë se 20% e Lufthansa-s, si dhe prona të paluajtshme, përfshirë hotelin Fontenay në Hamburg.
Sipas Indeksit të Miliarderëve të Bloomberg, pasuria neto e Kuhne-s ishte rritur më shumë se katërfish gjatë dekadës së fundit, duke arritur në rreth 49 miliardë dollarë, kryesisht falë pjesëmarrjes së tij prej afro 60% në Kuhne+Nagel.
Fondacioni Kuhne kishte tashmë një strukturë të konsoliduar, me rreth 20 organizata ndihmëse dhe afërsisht 800 punonjës. Për vitin 2026, buxheti i tij vlerësohet në rreth 135 milionë franga zvicerane, ose 144.6 milionë euro.
Fondet shpërndahen në disa fusha, ku rreth 42% shkojnë për arsimin në logjistikë, 20% për mjekësinë, 15% për projektet klimatike, 11% për logjistikën humanitare dhe 7% për kulturën.
Me transferimin e pasurisë së Kuhne-s, fondacioni pritet të përfitojë të ardhura të konsiderueshme nga dividentët. Sipas NZZ, asetet mund të gjenerojnë rreth 1 miliard franga zvicerane në vit në dividentë në kushte normale, megjithëse vetëm një pjesë e kësaj shume pritet të përfundojë drejtpërdrejt në fondacion.
Përmasat e reja e vendosin Fondacionin Kuhne në të njëjtën kategori me disa prej organizatave bamirëse më të pasura në botë. Fondacioni Novo Nordisk në Danimarkë, për shembull, qëndron pas kompanisë farmaceutike Novo Nordisk dhe menaxhonte rreth 93 miliardë euro asete në fund të vitit 2025.
Në të njëjtën ligë janë Fondacioni Gates, me rreth 70.2 miliardë dollarë, Tata Trusts në Indi, me më shumë se 100 miliardë dollarë, dhe Wellcome Trust në Britani, që kishte rreth 42.8 miliardë dollarë në asetet e raportuara së fundmi.
Një tjetër shembull është Robert Bosch Stiftung në Gjermani, i cili zotëron 94% të grupit industrial Bosch dhe ka rreth 5.5 miliardë euro asete. Ndërsa Fondacioni Carlsberg në Danimarkë kontrollon pak më pak se 30% të aksioneve të Carlsberg Group, por rreth 77% të fuqisë votuese.
Rasti i Kuhne është i veçantë për shkak të mënyrës se si pasuria e tij po kalon te një organizatë jofitimprurëse. Në vend që të ndahet mes trashëgimtarëve individualë, ajo do të mbetet nën administrimin kolektiv të fondacionit, i cili mbikëqyret nga një bord administratorësh ku bëjnë pjesë edhe gruaja e tij dhe disa prej këshilltarëve të hershëm të biznesmenit.
Transferimi ngre gjithashtu pikëpyetje mbi të ardhmen e pjesëmarrjeve të Kuhne-s në sektorin e transportit. Fondacioni do të zotërojë një pjesë të rëndësishme të një prej kompanive më të mëdha të logjistikës në botë, ndërsa industria po kalon një periudhë të rëndësishme konsolidimi dhe marrëveshjesh të mëdha.
Kjo e vendos Fondacionin Kuhne në një pozicion të pazakontë: një organizatë bamirëse me kontroll të konsiderueshëm mbi një perandori biznesi në sektorët e transportit detar, aviacionit, logjistikës, kimikateve dhe pasurive të paluajtshme.
Rasti i tij lidhet edhe me debatin e vazhdueshëm mbi taksimin e pasurive të mëdha në Zvicër. Në nëntor, votuesit zviceranë hodhën poshtë një propozim për vendosjen e një takse federale prej 50% mbi trashëgimitë dhe dhuratat për pasuritë mbi 50 milionë franga zvicerane.
Ministrja zvicerane e Financave, Karin Keller-Sutter, tha pas rezultatit se masa do të kishte “çekuilibruar sistemin tonë tatimor” dhe do të kishte dëmtuar atraktivitetin e Zvicrës, duke e cilësuar atë si një “eksperiment të rrezikshëm të politikës fiskale”.
Kështu, pas vdekjes së Klaus-Michael Kuhne, një pasuri e krijuar gjatë dekadave të investimeve në transport dhe logjistikë nuk po ndahet mes trashëgimtarëve, por po shndërrohet në një prej strukturave më të fuqishme filantropike në Evropë.
