E dini se çka është sindroma e heroit? Kjo është nevoja e pavetëdijshme për të qenë të nevojshëm, të respektuar ose të pranuar, edhe pse shpesh është e maskuar si gjë e mirë, ndonjëherë kërcënon që të bëheni i hidhur dhe pretencioz.
Kjo nevojë mashtruese më së shpeshti do t’ju brejë pikërisht kur pranoni, premtoni për së tepërmi ose angazhoheni për të dhënë ose bërë diçka vetëm për t’u pëlqyer, përshtatur ose të shmangur pasojat e “jo”-së vendimtare, transmeton Koha.net.
Sigurisht, vendi i punës nuk është tereni i vetëm në të cilën kjo sindromë mund të dalë në sipërfaqe.
Si mund ta dini nëse vuani nga sindroma e heroit? Nëse keni ndjenjën që gjithmonë ju mungon koha për të kryer punët tuaj ose gjithmonë mbeteni prapa në projektet tuaja, kini kujdes. Po ashtu kini kujdes nëse jeni gjithmonë ju personi që e kërkojnë, ai që vjen më herët dhe qëndron më vonë, ose ai të cilin të tjerët e kërkojnë vetëm kur kanë probleme.
Nëse ju ndjeni kënaqësi të madhe që jeni personi i vetëm që mund të zgjidhë një problem të caktuar ose ai që lë gjithçka për t’i ndihmuar të tjerët, bëhuni gati për diagnozën: ju vuani nga sindroma e heroit.
Është nevojë tërësisht normale që të na vlerësojnë dhe që të ndjejmë kënaqësi në këtë gjë, por ndonjëherë gëzimi i vlerësimit mund të zbehet në stres, lodhje dhe nervozë. Kështu do të bëheni me të vërtetë hero, por me çmim të lartë.
Kur “jo” është përnjëmend “jo”
Çfarë mund të bëni nëse ju ose dikush që e njihni vuan nga kjo sindromë? Duhet të mësoni se si sigurt dhe pa mëdyshje të thoni “jo”. Edhe pse tingëllon e thjeshtë, nevojitet disiplinë e madhe për të mësuar që të bëhemi vetë prioritet i vetes duke rrezikuar zhgënjimet e të tjerëve. Ushtroni në gjërat e vogla. Thoni “jo” gjërave që urreni t’i bëni (madje edhe nëse askush tjetër nuk do të kërcejë menjëherë për t’ju ndihmuar).
Kur vëreni që askush nuk proteston për shkak të kësaj, do të vëreni se si është bërë argëtuese. Pastaj, lëvizni në nivelin tjetër duke thënë “jo” në rastet kur pasojat e refuzimit tuaj ju frikësojnë me të vërtetë. Kur e kuptoni që bota vazhdon tutje pa të, do të ndjeni liri të madhe.
Është kyçe në vendimin tuaj të ndaleni së përkuluri si trimosh dhe të kuptoni burimin e këtij problemi dhe kjo është nevoja. Trimin e nxit nevoja për mirënjohje nga të tjerët dhe ndjenja që është i vlerësuar.
Nevoja përmbushet për një kohë të shkurtër kur të tjerët ju luten të bëni diçka, por kjo është pikërisht ajo kënaqësi ciklike gati e varësisë. Për t’u ndjerë të përmbushur, duhet vazhdimisht të thoni “po”.
Sekreti është që nevojën ta përdorni në mënyrë të shëndetshme. Pyetni kolegët, menaxherët, mentorët, trajnerët, më të dashurit ose miqtë të cilët do t’u ndihmojnë për t’i përmbushur ato nevoja, dhe të mos bëni gjëra vetëm për ta (sigurisht, vetëm nëse niveli i raporteve e lejon këtë), transmeton Koha.net.
Kini kujdes dhe kontrolloni nevojën e cila ju nxit që vazhdimisht të bëheni hero.
Poenta është: nuk jeni hero nëse vidhni nga vetja për t’u dhënë të tjerëve. Heroi i vërtetë nuk e harxhon forcën e vet duke bërë vepra të mira.
Heroi i vërtetë di të mbushë kupën e vet dhe pastaj të japë tutje, këshillon Laura Berman Fortgang për Huffington Post, citon Koha. (b.an)
