Rreshter Majori i Ushtrisë, Marco Vergine, nuk do ta dijë kurrë se si përfundoi beteja e tij ligjore, mosmarrëveshja kundër Shtetit për t’i njohur sëmundjen për arsye pune, të cilat i ishin mohuar nga administrata ushtarake.
Corriere della Sera raporton se ushtari vdiq më 29 maj në Mogliano Veneto në zonën e Trevisos, vetëm 48 vjeç, nga një formë e rëndë e leuçemisë, e kontraktuar në zonat e luftës.
Ai lë pas gruan e tij Eleonora, me të cilën u martua më 7 korrik 2007, dhe vajzën e tij të mitur. Funerali u mbajt më 4 qershor në kishën e “Sacro cuore di Gesù” në Mogliano Veneto, plot me të afërm dhe miq dhe shumë uniforma ushtarake.
Disa ushtarë erdhën edhe nga Verona, ku 48-vjeçari kishte shërbyer në kazermat Duca di Montorio , një fshat në periferi të qytetit të Veronës. Vergine kishte mbërritur në veri nga Galatina pranë Leçes, qyteti ku ai lindi në prill të vitit 1977. Burri, pasi takoi gruan e tij Eleonora, ishte zhvendosur në zonën e Trevizos për të hyrë në shërbim në Batalionin e 84-të të Mbështetjes së Telekomunikacionit të Këshillit të Trevizos.
Çështja tani është në tryezën e gjyqtarëve të TAR të Venetos. Vergine dyshohet se e ka marrë sëmundjen, e cila më vonë rezultoi fatale, gjatë misioneve paqeruajtëse jashtë vendit, dhe në veçanti në Kosovë me operacionin e quajtur “Roja e Përbashkët”.
Rreshteri major dyshohet se kishte qenë në kontakt për një kohë të gjatë me uraniumin e varfëruar dhe metalet e rënda të pranishme në municione, duke i thithur ato derisa i shkaktuan sëmundjen e gjakut që nuk është shëruar kurrë.
Këto janë materiale të përdorura në prodhimin e municioneve për t’i bërë ato më efektive. Për më tepër, ato janë të vështira për t’u zbuluar sepse janë nanopjesëza, të shkaktuara nga shpërthimi, nevojiten teste të thella për të zbuluar praninë e tyre në organizmin e njeriut.
Pasi e kuptoi situatën e tij, Vergine iu drejtua avokatit Davide Di Maio të Observatorit Ushtarak për t’i njohur një sërë të drejtash. Por tani procesi duket shumë i gjatë për familjen e Vergine, trashëgimtarë të çështjes së nisur nga i dashuri i tyre para se të vdiste. Para së gjithash, ata duhet të marrin njohjen e kauzës së shërbimit nga gjyqtarët e Gjykatës Administrative Rajonale të Venetos.
Nëse kërkesa pranohet, familja e Vergine do të jetë në gjendje të ketë një pension invaliditeti dhe kompensim të drejtë. Pastaj të afërmit do të duhet t’i drejtohen gjyqtarit të zakonshëm që i dashuri i tyre të njihet si viktimë e detyrës. Nëse ky status pranohet gjithashtu, trashëgimtarët e Vergine do të jenë në gjendje të përfitojnë nga dispozita shumë më të konsiderueshme ekonomike.
Ka shumë të panjohura për ata që ndërmarrin një proces ligjor mbi këto çështje të mprehta dhe delikate.
