Nuk është thjesht një muze, as një arkiv apo një koleksion librash. Biblioteka e Umberto Eco-s është një udhëtim në botën e kuriozitetit të një prej mendjeve më të ndritura të shekullit XX.
Që prej 1 korrikut, biblioteka personale e shkrimtarit dhe semiologut italian është vendosur në pjesën e shekullit XX të Palazzo Poggi, në fund të rrugës Zamboni në Bolonja, duke i ofruar publikut mundësinë të hyjë në universin e tij intelektual.
Por vlera e bibliotekës nuk qëndron vetëm te numri i librave, por te mënyra e veçantë se si Eco i organizonte. Ai e konsideronte bibliotekën “kujtesën tonë bimore”, një vend ku zbulohen gjëra të panjohura përmes rastësisë dhe lidhjeve të papritura mes librave.
Sipas parimit të studiuesit Aby Warburg, Eco besonte te “fqinji i mirë”: shpesh libri më i rëndësishëm nuk është ai që kërkon, por ai që ndodhet pranë tij në raft.
Procesi i zhvendosjes dhe katalogimit të bibliotekës nga shtëpia e tij në Milano zgjati muaj të tërë dhe u realizua nga Universiteti i Bolonjës, duke ruajtur sa më shumë të ishte e mundur renditjen origjinale të librave.
Vizitorët përballen me një panoramë të jashtëzakonshme: nga librat mbi okultizmin dhe fetë, te filozofia, semiotika, letërsia botërore, historia e artit, kinemaja, televizioni dhe komikët.
Në koleksion gjenden vepra të autorëve si Joyce, Tolkien, Kafka, Calvino, Borges, Agatha Christie e shumë të tjerë, por edhe mijëra revista dhe albume komikësh në gjuhë të ndryshme, nga Diabolik, Tex Willer, Mafalda, Topolino e deri te Spider-Man dhe Watchmen.
Një pjesë e veçantë i kushtohet edhe librave të rrallë, mes tyre një botim pirat i romanit të tij të famshëm “Emri i Trëndafilit”, i publikuar në Bashkimin Sovjetik me një kopertinë që e paraqiste gabimisht si roman erotik.
Biblioteka ruan edhe gjurmët personale të Eco-s: shënime në margjina, nënvizime, faqe të palosura, skica dhe shënime të shkruara me dorë, që tregojnë marrëdhënien e tij të drejtpërdrejtë me librat.
Deri tani rreth 150 persona kanë vizituar këtë hapësirë të veçantë, e cila funksionon me rezervim. Biblioteka do të mbyllet gjatë muajit gusht dhe do të rihapet në shtator.
Në fund, biblioteka e Umberto Ecos mbetet ajo që ai vetë besonte se duhej të ishte një bibliotekë: jo vetëm një vend për të ruajtur libra, por një hapësirë ku idetë, kujtimet dhe fantazia vazhdojnë të vallëzojnë.
