Nga Ben Andoni
Kryeministri Edi Rama dhe kolegu i tij serb Aleksandër Vuçiç janë bërë pjesë e komenteve të ndryshme të vendeve respektive, që interpretojnë çdo episod të lidhjes së tyre, por më se gjithçka çfarë kanë thënë në 24-orët e fundit në Tiranë. Anipse, përcaktimi më origjinal ka qenë ai i medias sllave, që e ka krahasuar me miqtë heronj partizanë Boro dhe Ramiz, dy figurave, heroit shqiptar Ramiz Sadiku dhe atij serb Boro Vukmiroviç.
Kuptohet se dy kryeministrat tanë, s’kanë asgjë të përbashkët me këta heronj që vdiqën të përqafuar me njëri-tjetrin, përveç gjuhës së imazhit, e cila shpesh ngjall interpretime dykuptimëshe. Në këtë pikëpamje të fundit, ata, më shumë i shkojnë dy personazheve të njohura në Sarajevë, humoristëve Momo dhe Yzeir, që u bënë për shumë kohë pjesë e memories kulturore-urbane boshnjake.
Veçse paradoksi ishte se në luftën e Bosnjës, serbët e bënë shoshë Yzeirin, Kullën “e myslimanëve” që e personifikonte në kujtesën urbane, ashtu si Boshnjakët kur u erdhi momenti, e munduan Momon, që personifikonte Kullën “e serbëve”. Me pak fjalë, ajo që pritet në të ardhmen është sesa do t’u bien në të ardhmen, kryeministrave, vendet e tyre.
Dhe, nuk duhet shumë. Një dështim i lehtë i Ramës në politikën e tij të jashtme, do të bëjë që ta bombardojnë për paaftësi; ashtu si Vuçiç, në rast se do të gabojë pakëz në politikën e tij pro-evropiane, e pret kryqëzimi i pritshëm nga partia e vet dhe Aleancat në qeveri, që mezi presin sa t’i shkasë fare pak këmba.
