Nick Paton Walsh, CNN
Ukraina mund të kishte kaluar një natë edhe më të keqe. Nuk u përgatit asnjë marrëveshje pa pjesëmarrjen e saj.
Presidenti amerikan Donald Trump dukej i mërzitur dhe i lodhur. Ndoshta sepse presidenti rus Vladimir Putin u shfaq i patrembur, duke folur ende për “shkaqet themelore” të luftës dhe duke tingëlluar i pandryshuar.
Në atë që tingëlloi si një kërcënim, ai madje paralajmëroi Kievin dhe aleatët e tij evropianë që të mos ndërhyjnë në çfarëdo procesi të vazhdueshëm ku ai beson se ka futur Trump-in.
“Ne presim që Kievi dhe kryeqytetet evropiane ta perceptojnë gjithë këtë në mënyrë konstruktive dhe të mos krijojnë pengesa, të mos bëjnë përpjekje për të prishur progresin që po shfaqet përmes provokimeve dhe makinacioneve prapa skenave,” tha Putini.
Thirrja e Trump-it drejtuar Kievit dhe aleatëve të NATO-s mund të paraqesë një lloj kornize që Putini e konsideroi si një “marrëveshje”, por në fytyrën e Trump-it dhe në fjalët e tij ishte e qartë se ai nuk arriti ndonjë marrëveshje të rëndësishme që mendon se do të pranohet. Dy liderët as nuk darkuan bashkë dhe Putini u nis menjëherë me avionin e tij.
Pjesët më të vështira të negociatave janë ato që mbeten për t’u rënë dakord në fund. Dhe deklarata e Trump-it se mbetën disa gjëra “të mëdha” të pazgjidhura tregon lëvizje të vogël mbi çështje si territori që kërkon Putini dhe një armëpushim.
Por ka dy fitore të mëdha për Putinin këtu. Së pari, pamja e jashtëzakonshme e një mikpritjeje me tapet të kuq në Shtetet e Bashkuara dhe një udhëtim me “Bishën” (makina e Donald Trump) — që të dyja paraqiten si një formë e jashtëzakonshme rehabilitimi të reputacionit për një kriminel lufte të akuzuar. Ishte një pamje e tmerrshme për shumë ukrainas; e hidhëruar edhe më shumë nga fakti që kreu i Kremlinit e quajti Ukrainën një “komb vëllazëror”, pavarësisht se ka vrarë civilët e saj për tre vjet e gjysmë.
Fitorja e dytë është koha. Putini fitoi më shumë kohë për forcat e tij që të avancojnë në vijën e frontit. Nuk është e qartë nëse Trump-i është mjaftueshëm i nxehur që të vendosë sanksione dytësore në ditët në vijim. Por Putini nuk dha përshtypjen se kishte nxitim, duke sugjeruar takime të mëtejshme dhe punë të vazhdueshme. Koha ka rëndësi pasi ofensiva e tij verore është afër kthimit të përfitimeve të vogla në fitore strategjike.
Në fund, Ukraina do të zgjohet me një botë të pandryshuar. Një botë të tmerrshme, por pa ndonjë afrim të papritur SHBA–Rusi ose një marrëveshje për t’u gëlltitur.
