Libri i ri i ish-presidentit francez Nicolas Sarkozy, “Ditari i një të burgosuri”, u publikua sot në Francë, duke zbuluar se si ish-presidenti i përjetoi 20 ditët e tij në burg në La Santé të Parisit, ku u dërgua me akuzën e financimit të paligjshëm të fushatës së tij zgjedhore të vitit 2007 me para nga Libia dhe ish-presidenti i ndjerë Muamar Gadafi.
Në librin e tij prej 216 faqesh, Sarkozy e përshkruan burgun si një “botë gri dhune çnjerëzore”, ndërsa këmbëngul në pafajësinë e tij të plotë. Edhe pse u mbajt në izolim për arsye sigurie, kushtet që ai përshkruan tregojnë, siç shkruan ai, një vend “të ashpër” dhe “shurdhues”.
“Si një hotel i lirë – përveç derës së blinduar dhe hekurave”
Ish-presidenti shkruan se qelia e tij i ngjante një “hoteli të lirë”, me një dyshek të fortë, një jastëk plastik dhe një dush që prodhonte një “rrjedhë të dobët uji” përpara se të mbyllej përsëri sikur të ishte me kohëmatës .
Hapja e dritares ditën e parë zbuloi një të burgosur që përplaste hekurat pa pushim me një objekt metalik.
“Atmosfera ishte kërcënuese. Mirë se vini në ferr”, vëren ai.
Sarkozi thotë se e refuzoi ushqimin e burgut – të cilin e përshkruan si porcione të vogla plastike me një “bagetë me baltë” – dhe zgjodhi të mbijetonte pothuajse ekskluzivisht me produkte qumështi, drithëra, ujë dhe lëngje. Ushtrimet fizike ishin të kufizuara në një orë në ditë në një palestër të vogël me një pistë vrapimi të thjeshtë.
Në të njëjtën kohë, ai e përshkruan rutinën e tij në detaje :
“Zgjimi herët, rregullimi i shtratit, larja, rruajtja, veshja siç duhet. Pa pizhame, pa neglizhencë.”
Pozicionet politike nga brenda qelizës
Në libër, Sarkozi përsërit se është “plotësisht i pafajshëm” dhe deklaron gatishmërinë e tij për të vazhduar luftën për ta vërtetuar këtë:
“Për sa kohë që kam frymë në trupin tim, do të luftoj me gjithë forcën time”.
Ai gjithashtu bën ndërhyrje politike mbi të ardhmen e partisë së tij, Republikanëve, duke argumentuar se ata duhet të kërkojnë ura lidhëse me votuesit e ekstremit të djathtë.
Ai zbulon gjithashtu se foli në telefon nga burgu me Marine Le Pen, duke vënë në dukje se partia e saj “nuk përbën rrezik për Demokracinë”, megjithëse – siç shkruan ai – ka figura në Tubimin Kombëtar që “mbeten problematike”.
Ish-presidenti i referohet gjithashtu marrëdhënies së tij me Emmanuel Macron. Ai pretendon se presidenti francez e informoi për problemet e mundshme të sigurisë në La Santé dhe i ofroi një transferim, të cilin Sarkozy e refuzoi.
Në vend të kësaj, dy oficerë policie u vendosën në qelinë ngjitur për roje të vazhdueshme. Prishja në marrëdhënien e tyre, sipas Sarkozy-t, erdhi më vonë, kur Macron nuk ndërhyri për të parandaluar heqjen e Legjionit të Nderit.
Dita tjetër për Sarkozinë
Ish-presidenti u lirua me kusht pas 20 ditësh në burg dhe do ta vuajë dënimin e tij në shtëpi, me monitorim elektronik ose rregullime të tjera të përcaktuara nga një gjyqtar. Apeli i tij kundër dënimit është planifikuar të dëgjohet nga 16 marsi deri më 3 qershor 2026.
Libri po botohet nga Fayard, një shtëpi botuese në pronësi të miliarderit Vincent Bolloré, dhe pritet të jetë një nga titujt më të shitur të sezonit të festave të vitit 2025.
