Nga ARTUR AJAZI
Në raportin më të fundit të organizmit ndërkombëtar “Treguesit Botëror për Lirinë e Shtypit”, rezultonte se “roli i mediave në Shqipëri ishte zbehur, dhe se mediat ishin të intimiduara nga pushteti dhe politika”. Padyshim ky ishte një argument që u keqpërdor nga eksponentë të opozitës, por pa krijuar aspak ndikim në opinionin e gjërë publik. Sot nuk ka shqiptar, të thotë se “mediat janë nën diktatin e politikës”, (siç ishte 10 vite më parë) ashtu siç nuk ka gazetar të shprehet se “presioni nga politika e pengon të ushtrojë profesionin”. Pushteti i katërt në demokraci,(dhe jo diktaturë) është pushteti i medias. Ky pushtet, mbulon informimin e publikut. Ndryshe nga tre pushtetet e tjera, ( që i sistemon vota e lirë) pushteti i mediave rregullohet me ligj, duke respektuar pjesën më të madhe të mediave. Një media e lirë dhe e pavarur, fiton respekt dhe bëhet e besueshme, kur kthehet në burim të së vërtetës, dhe kur shfaq qëndrime që ndikojnë në jetën e qytetarëve.Përgjegjësia kryesore e mediave, është të informojë publikun dhe mbrojë interesat e tij. Një media nuk do të ekzistonte, apo një gazetë nuk do të lexohej, në rast se nuk do të ishte e besueshme. Në demokraci, çdo qytetar ka të drejtën për tu informuar, pasi ndikon në mënyrë direkte në jetën e tij. Në rast se pushtetet, (si edhe media) do të merreshin me veprime që ndikojnë negativisht në jetën e qytetarit, atehere nuk do të kishim një shoqëri demokratike, por diktatoriale. Dhe shembuj të tillë tek ne kemi patur dikur. E drejta e fjales se lire te shtetasit, është ndër themelet mbi të cilën ngrihet media nën ngrihet media në demokraci, dhe mendoj se ky është realitet tek ne. Çdo qytetar i lirë, në një shoqëri demokratike, ka të drejtë të shprehë mendimet e tij. Misioni i mediave nuk është të kontrollojnë debatin publik në një shoqëri të pavarur, por është të informojnë publikun dhe të nxisin pjesmarrjen e publikut në debate publike, duke shprehur mendime të lira. Fronti i pare opozitar ne nje shoqeri te emancipuar demokratike nuk eshte nje parti politike opozitare, por mediat e lira qe nuk kane nje axhende politike, pasi keto media percjellin zerin e opinionit te gjere publik. Njerezit e thjeshte mund të mos marrin dot pjesë në mbledhjet e qeverisë apo Kuvendit, por ata, duhet të informohen nga mediat e shkruara dhe elektronike, duke marrë shpesh edhe mendimet e tyre.Ndaj gazetat, portalet, dhe televizionet, ndiqen jo vetëm nga njerezit e thjeshtë por edhe njerezit me pushtet, pasi aty pasqyrohen qendrimet e tyre . Teorikisht dhe praktikisht, mediat sot në Shqipëri janë kthyer në pasqyrë të problemeve me të cilat ndeshet shoqëria. Atje gjenden dhe zgjidhjet që ofrojne njerëzit me pushtet apo perfaqesuesit politikë. Personalisht nuk e pranoj se “Në Shqipëri media ndodhet nën presionin e politikës”, apo “ndikohet prej saj”. Kjo pasi çdo ditë shoh se si media e shkruar apo dhe ajo elektronike, boton dhe pasqyron me zë dhe figurë çdo shkelje ligjore, çdo anomali dhe përplasje mes pushtetit politik dhe qytetarëve. Raste të veçuara ka patur dhe do të ketë. Por shumica e mediave boton dhe pasqyron sot, mendimin dhe qëndrimin e lirë dhe të pavarur të gazetarëve dhe analistëve.Kronikat dhe emisionet, komentet dhe opizionet e përfaqësuesve të medias në Shqipëri, janë të bazuara në fakte reale dhe qëndrime të pavarura politikisht.Ata që nxitojnë të merren sot me raportet studimore mbi “lirinë e medias” tek ne, nuk duhet të harrojnë se në vitet e pushtetit të tyre, gazetarët merreshin nga shikasit dhe mbaheshin peng në dhoma torturash, derisa u merrej deklarata se “nuk do të kritikonin dhe merreshin më, me qeverinë dhe kryeministrin”. Nga ana tjetër, shpërdorimi i lirisë së medias, mashtrimi dhe abuzimi për qëllime përfitimi, natyrisht është e dënueshme me ligj, në Shqipëri dhe kudo në botë, dhe nuk ka lidhje fare me lirinë e saj.
