Një marrëveshje midis Francës dhe Gjermanisë për makinat ka ndihmuar në thyerjen e një ngërçi në Parlamentin Europian mbi dy masa të mëdha të industrisë. Por marrëveshja do të bëjë pak për të adresuar problemet akute me të cilat përballen prodhuesit e automjeteve të Europës në vështirësi.
Sipas marrëveshjes së arritur gjatë samitit të liderëve të BE-së më 15-16 tetor, Berlini do të pranonte kërkesa më të rrepta për përmbajtjen “Made in Europe” për makinat në Aktin e propozuar të Përshpejtuesit Industrial, ndërsa Parisi ra dakord të zbusë objektivat e BE-së për reduktimin e emetimeve.
Ligjvënësit evropianë arritën një kompromis të veçantë javën e kaluar, duke lehtësuar gjithashtu objektivat e propozuara të emetimeve sipas Paketës së Automobilave të Komisionit Evropian.
Këto marrëveshje shënojnë një përpjekje nga ekonomitë më të mëdha të Evropës për t’iu përgjigjur krizës në industrinë e makinave. Por kritikët thonë se ato bëjnë shumë pak për të nxitur investimet në teknologjinë e re të automjeteve, duke i lënë potencialisht prodhuesit evropianë të automjeteve edhe më prapa.
Shitjet e automjeteve elektrike po rriten dhe tani përbëjnë 23% të tregut evropian . Por prodhuesit kinezë të makinave janë përfituesit kryesorë, me marka si Leapmotor që shohin rritje të shitjeve me gati 400% nga viti në vit në nëntë muajt e parë të vitit.
Ndërkohë, prodhuesit gjermanë të makinave po pushojnë nga puna dhjetëra mijëra punëtorë dhe po mbyllin fabrika.
“Duke humbur kohë – kohë që duhej të ishte përdorur për t’i bërë automjetet tona elektrike më konkurruese – në fund të fundit po i forcojmë rivalët tanë kinezë”, tha Ferdinand Dudenhöffer, një ish-ekzekutiv i industrisë së automobilave dhe komentator kryesor gjerman i cili drejton Qendrën private për Kërkime Automobilistike në Bochum.
Marrëveshja Paris-Berlin propozon uljen e objektivit të vitit 2035 nga një reduktim prej 100% në 90% nga nivelet e vitit 2021. Ndryshe nga propozimi i Komisionit Evropian, emetimet nuk do të duhet të kompensohen me investime në lëndë djegëse alternative ose çelik të gjelbër.
Partia Popullore Evropiane e qendrës së djathtë, e cila kryeson negociatat mbi këtë dosje në Parlamentin Evropian, ndërmjetësoi këtë javë një marrëveshje kompromisi me Socialistët dhe Demokratët dhe Renew që propozon një ulje prej 87.5% nga nivelet e vitit 2021. Prodhuesve të automobilave do t’u jepej 5% pa kushte, dhe 7.5% do të duhej të kompensohej me çelik të gjelbër.
Të dy komitetet që dhanë mendime miratuan kompromisin në një votim më 22 tetor, dhe komiteti kryesor i ENVI-së do të votojë për qëndrimin më 4 nëntor.
Këshilli, që përfaqëson 27 vendet e BE-së, dhe Parlamenti, pasi të miratojnë qëndrimet e tyre përkatëse, do të ulen për të arritur një kompromis.
Sinjal politik
Shtytja franko-gjermane e bëri më të lehtë gjetjen e një marrëveshjeje brenda komitetit të industrisë të Parlamentit, tha eurodeputeti i S&D-së, Giorgio Gori, duke vënë në dukje se kjo dërgoi “një sinjal të rëndësishëm politik”.
Qeveria e koalicionit e kancelarit gjerman Friedrich Merz kishte luftuar për të arritur në një qëndrim të unifikuar, duke vonuar marrëveshjen franko-gjermane , me Merzin që në fund dështoi të përmbushte premtimin e tij të fushatës për të përmbysur ndalimin e djegies së karburanteve.
Kjo nuk e ka ndaluar PPE-në, së cilës i përkasin Kristian Demokratët e Merz, të pretendojë fitoren për heqjen e ndalimit pas ndërmjetësimit të marrëveshjes në Parlament.
Megjithatë, as kompromisi franko-gjerman dhe as marrëveshja në Parlament nuk i kanë impresionuar prodhuesit e automjeteve .
Lobi gjerman i makinave VDA tha se, ndërsa marrëveshja e Parlamentit “përmban përmirësime të qarta në krahasim me propozimin fillestar të Komisionit Evropian, ajo nuk shkon aq larg sa duhet për të siguruar konkurrueshmërinë e Evropës si një qendër prodhimi”.
Lobi ishte edhe më pak entuziast për marrëveshjen franko-gjermane, duke thënë se prodhuesve të automjeteve duhet t’u jepet më shumë fleksibilitet dhe se përkufizimi “Prodhuar në Evropë” duhet të zgjerohet për të përfshirë edhe vende të tjera.
Sektorë të tjerë e kritikuan ashpër Berlinin për shpërdorimin e mundësive të eksportit në këmbim të objektivave më të ulëta të emetimeve.
Sipas marrëveshjes, Gjermania iu nënshtrua dëshirës së Francës që vetëm 27 vendet anëtare të BE-së, së bashku me Mbretërinë e Bashkuar në kushte të caktuara, të kualifikoheshin sipas një dispozite “Prodhuar në Evropë” për makinat sipas IAA-së, e cila do të kërkonte të kanalizonte prokurimin publik dhe fonde të tjera drejt industrisë vendase.
Ky përkufizim i rreptë rrezikon të zemërojë partnerët tregtarë dhe të shkaktojë hakmarrje, të cilat “do të dëmtonin më tej kompanitë tona në tregjet e tyre të eksportit”, shkruan lobet e inxhinierisë dhe dixhitalit të Gjermanisë në një letër drejtuar Merz . “Duke vepruar kështu, Berlini dhe Parisi do të rrezikonin të dobësonin pikërisht konkurrencën industriale që pretendojnë se po forcojnë.”
Ata nuk janë të vetmit që ngrenë shqetësime.
“Ky është një qëndrim shumë, shumë ekstrem që është marrë nga Franca dhe Gjermania”, tha Ignacio García Bercero, një bashkëpunëtor i lartë në grupin e ekspertëve Bruegel në Bruksel, duke iu referuar kërkesës së rreptë “Made in EU”.
Franca ka mbështetur përcaktimin më të rreptë të vendeve që do të kualifikoheshin si “Made in Europe” — një qëndrim që García Bercero e përshkroi si një pikëpamje ideologjike, më shumë sesa një të bazuar në kërkesat industriale.
Fitore diplomatike
Ndërkohë, Parisi e ka shitur marrëveshjen si një fitore të madhe diplomatike.
Një zyrtar i Pallatit Elize hodhi poshtë idenë se Franca, e cila më parë ishte një nga mbështetëset më të zjarrta të ndalimit të vitit 2035 , u tërhoq nga qëndrimi i saj dhe kapitulloi ndaj kërkesave gjermane.
“Ajo që është e habitshme është se nëse nuk do të kishte një marrëveshje franko-gjermane, të gjithë do të ankoheshin”, tha zyrtari në margjinat e samitit të Këshillit Evropian më 16 tetor.
Që gjatë verës, Presidenti francez Emmanuel Macron dhe Merz e bënë të qartë se kompromiset franko-gjermane mbi dosjet kryesore ekonomike të bllokut, që përfshijnë nga politika industriale deri te buxheti shumëvjeçar i bllokut , duhet të arrihen para fundit të vitit .
Parisi ia doli të ndryshonte qëndrimin e Berlinit mbi IAA-në, por dyshja do ta ketë më të vështirë në Këshill me shtetet e tjera anëtare.
Në draftin e fundit të kompromisit të ndarë nga presidenca irlandeze, kryeqytetet e bllokut mbështesin një përkufizim më të gjerë që do të përfshinte partnerët tregtarë të bllokut.
Dhe nuk ka asnjë garanci se objektivat e emetimeve do të mbahen. Një votim plenar për paketën e automobilave është shtyrë deri në dhjetor dhe do të varet nga negociatat mbi IAA-në që ecin përpara, sipas një shënimi të qarkulluar në Parlament që u pa nga POLITICO.
“Është një kompromis shumë i keq për Bashkimin Evropian. Thjesht po shtyn përpara axhendat e tyre politike të brendshme”, tha García Bercero./Politico
The post Pse një marrëveshje midis Francës dhe Gjermanisë nuk do ta shpëtojë industrinë e automobilave të Evropës appeared first on Euronews Albania.
Burimi: Botë
