Ecuria, struktura dhe tentativat për organizimin e protestës qytetare kanë qenë në qendër të diskutimeve në emisionin “3D” në RTSH, të drejtuar nga gazetari Alban Dudushi. Gjatë analizës mbi temën “Përplasjet mbi protestën”, analisti Fitim Zekthi ndau pikëpamjet e tij lidhur me natyrën heterogjene të tubimeve dhe përpjekjet e fundit të disa grupimeve për të krijuar një strukturë drejtuese apo një kuvend përfaqësues.
Sipas Zekthit, iniciativa e disa individëve për t’u organizuar në një kuvend hyn te liritë normale njerëzore dhe synon të galvanizojë më mirë kauzën, megjithatë ai u shpreh skeptik për arritjen e një rezultati domethënës nga kjo tentativë.
Pamundësia e sinkronizimit dhe natyra e larmishme e tubimit
Analisti argumentoi se struktura aktuale e protestës përbëhet nga një larmi e madhe rrymash, grupimesh dhe ngjyrash, çka sipas tij e bën të pamundur vendosjen e një drejtimi unik. Zekthi nënvizoi se pikërisht mungesa e një organizimi formal ka shërbyer deri më tani si forca kryesore e kësaj lëvizjeje popullore, ku marrin pjesë shtresa të ndryshme si studentë, punëtorë, familjarë, mjekë e inxhinierë.
Në këndvështrimin e tij, rënia relative e pjesëmarrjes gjatë këtyre ditëve është një efekt i pritshëm i stinës së verës dhe kohëzgjatjes së tubimeve, ndërsa parashikoi një ripërtëritje masive të lëvizjes sapo të nisë vjeshta.
“Në qoftë se do të kemi një rigalvanizim, një ripërtëritje masive në shtator — që besoj se do të ndodhë — sigurisht që kuvendi do të jetë një gjë që protesta nuk do ta marrë fare parasysh, mendoj unë. Pra, në këtë kuptim, është një tentativë që do të tretet në një të shtunë të nxehtë”, u shpreh Zekthi.
Gjatë analizës së tij, Zekthi vuri në dukje një paradoks që karakterizon tubimet pa lider. Nga njëra anë, mungesa e drejtimit e mbron protestën nga goditjet e përqendruara, por nga ana tjetër, kjo gjë shërben edhe si dobësi, pasi e ekspozon atë ndaj debateve të brendshme që mund të shfrytëzohen nga pushteti politik.
Sipas tij, makineritë e propagandës përpiqen të kapin grupime apo individë të veçantë për t’i vënë kundër njëri-tjetrit, duke përdorur narrativat e përçarjes për të zbehur mesazhin bazik përbashkues, i cili mbetet largimi i sistemit aktual politik dhe politikave korrupsioniste.
Pavarësisht këtyre sfidave, analisti e cilësoi faktin e mbijetesës së deritanishme të protestës si një sukses të jashtëzakonshëm dhe të rrallë në historinë e tranzicionit shqiptar, duke ritheksuar bindjen se përgjatë muajve shtator, tetor dhe nëntor ajo pritet të rimarrë përmasa akoma më të mëdha.
