Nga Artur Ajazi
Nuk ë kuptoj, pse të gjithë pas humbjes së 11 Majit, i janë sulur Sali Berishës. Thonë “duhet të ikë Berisha, pse nuk ikën Berisha, të dorëhiqet Berisha, pse vetëm Berisha nuk largohet nga PD”. Këto dhe të tjera artikulacione me konteks politik, i thonë gazetarë të politikës, analistë, pronarë mediesh, qytetarë, madje dhe pastrues rrugësh. Si ka mundësi që Berishën ë shohin si “e keqja e vendit apo dhe PD”, kur vetë demokratët ë duan, kur vetë kundërshtarët ë djesh֝m sot thonë “pse duhet të ikë Berisha, të ikë Edi Rama”.
Hajde të kam rixha, mere vesh rradaken ë shqiptarëve. Pra, të ikë Edi Rama, që ka prej 2013 që qeveris, nderton, punon, investon, integron, ngre imazhin e vendit, dhe fiton bindshëm zgjedhjet me vote, dhe të rrijë Berisha që nuk ka qeverisur kurrë si Rama, që nuk ka punuar kurrë si Rama, që nuk ka investuar kurrë si Rama, që nuk ka punuar kaq fort për imazhin dhe integrimin e vendit sa Rama. Në Shqipëri, mbi 70 per qind e njerzve merren me politikë rruge, kafenesh, dhe rradhash marketesh.
Askush nuk sheh punën e tij, askush nuk kërkon rritjen ë nivelit ekonomik të familjes, por të gjithë kërkojnë largimin ë Berishës, trupave ruse nga Ukrahina, apo pushimin e luftës në Gaza. Si ka mundësi që jemi gatuar kaq keq. Në fushatën elektorale të 11 Majit, kishte mjaft demokratë që afroheshin në mitingjet ë Edi Ramës. I pëlqenin atij fjalën, romuzin, batutën, dialogun me votuesin e majtë, dhe thoshin me vehte “ja kështu ta kishim edhe ne Saliun”. Kishte nga ata që karizma e Edi Ramës i shtyu ta lënë PD, dhe të votojnë PS.
Pse ndodhi kjo ? Sepse Berisha nuk ngroh më, nuk frymëzon më, nuk ngjall më besim, edhe pse e sheh, se partia i përgjysmuar, edhe pse e di fare mire se me kohën që erdhi, i duhen 5 fishi i energjive që ta rrëzojë Edi Ramën nga pushteti me votë. Por ai vazhdon të qëndrojë stoik, i palëkundur, i vendosur në bindjen ë tij se “nuk largohem pa ardhur edhe njëherë në pushtet”. Politikani që vetëm e ëndërron pushtetin, dhe nuk e arrin atë me luftë të partër politike dhe elektorale, nuk ka shanse ta arrijë kurrë fitoren.
Politikani që nuk e sheh se, i janë shterrur fuqitë politike dhe mundësia që të rikthehet në pushtet me shumicën ë votave popullore, nuk ka shanse kurrë të vijë në pushtet. Të bësh lojëra fjalësh me “fitoret e ardhshme, apo vjedhje votash” dhe të mos nxjerrësh shkaqet ë vërteta të humbjes, tregon pamaturi politike.
Nuk kthehet në aventurë personale jeta dhe veprimtaria e një partie, e një grupimi njerëzish, që janë me ty për faktin sepse aspirojnë të ngjiten më lart. Berisha nuk ikën. Berisha nuk jep vetëlargim nga partia dhe politika.
Derisa edhe ata që e sikterrisën dje, sot po e mbrojnë me “zjarr” të mos largohet, kjo gjë nuk ndodh kurrë. Qari i Ramës, qari i PS, dhe qari i Shqipërisë, që të ndertohet dhe integrohet më shpejt në BE. Saliu në PD, të paktën prish “syrin e keq”.
