Nga Eduard Zaloshnja
Përsëritja e zgjedhjeve kuvendore në Kosovë (për të disatën herë) kishte në thelb përplasjen e fortë të Albin Kurtit (Kryeministër i Kosovës) me Vjosa Osmanin (Presidente e Kosovës). Kjo e fundit, e përkrahur publikisht nga Presidenti Trump, ngjalli siç duket xhelozinë e Albinit, dhe ky nuk e kandidoi më për presidente (megjithëse ajo kishte qenë vendimtare në zgjedhjet që dikur e bënë Albinin kryeministër).
Pas asaj përplasje, Kuvendi i Kosovës nuk zgjodhi dot një president të ri, e për rrjedhojë, u kalua automatikisht në zgjedhjet e parakohëshme të djeshme. Ndërkohë, Vjosa u rikthye në shtëpinë e saj origjinale politike – LDK.
Kokëfortësia e Albinit për të mos rizgjedhur Vjosën presidente, dukej se bazohej në besimin e tij se do të merrte në zgjedhjet e 7 qershorit më shumë vota se më 28 dhjetor. Gjë që do t’ia lehtësonte vendosjen në presidencë të një të besuari të tij.
Por ç’na tregojnë rezultatet paraprake të zgjedhjeve të djeshme?
Vetvendosja e Kurtit ka marrë 42.9% të votave, nga 51.1% që mori në dhjetor. Pra nga 57 mandate kuvendore që siguroi në dhjetor, tani mund të zbresë nën 49. Gjë që mund t’i vërë në pikëpyetje edhe postin e kryeministrit (në qoftë se partitë opozitare nxjerrin një kandidat të përbashkët për kryeministër).
Nga ana tjetër, rikthimi i Vjosës në LDK krijoi një sfidë të drejtpërdrejtë për Albinin. Në qoftë se LDK-ja do të dilte partia e parë opozitare, do të kishte të drejtën legjitime t’u kërkonte partive të tjera ta mbështesnin Vjosën për kryeministre.
Po LDK-ja siguroi vetëm 17.6% të votave gjithsej (sipas rezultateve paraprake), pavarësisht rezultatit të mirë në Komunën e Prishtinës. Ndërkohë, PDK-ja ka marrë 21.1% të votave në gjithë Kosovën. Në këto kushte, është e vështirë që Vjosa të mbështetet nga një parti më e madhe opozitare se sa partia e saj.
A do të arrijnë partitë opozitare të dalin me një kandidaturë kryeministrore të mbështetur nga të gjithë opozitarët në Kuvendin e Kosovës? Mbetet për t’u parë…
