Çështja e gjyqit me biznesmenin italian Francesco Becchetti u diskutua edhe në orët e para të mëngjesit të sotëm në seancën “maratonë” parlamentare.
Ishte kreu i grupit parlamentar të PD, Gazmend Bardhi, i cili edhe një herë i kërkoi llogari kryeministrit Rama në rikthimin e tij në Kuvend, teksa kryeministri nuk e kurseu përgjigjen, duke theksuar se Becchetti nuk ka marrë asnjë lek nga buxheti i shtetit shqiptar, teksa vetëm një shumë e caktuar është e ngrirë deri në fund të procesit gjyqësor.
Debati:
Bardhi: “Përse shkelni vazhdimisht vendimet e Kushtetueses? Për këtë duhet t’i jepni një përgjigje popullit shqiptar…”
Rama: “Winston Churchill thoshte se hajvani është dikush që jo vetëm nuk ndryshon mendje, por nuk ndryshon as argument.
Ndërkohë që unë jam këtu prezent, me zërin tim, unë thashë që ai (Becchetti) ka marrë dhe ka për të marrë zero lek, nuk thashë, sepse nuk ka ndodhur, se po të ndodhte kjo, do të ishte në librat e llogarive të shtetit shqiptar, që ai ka marrë dhe do t’ia marrim mbrapsht. Unë thashë që ai ka marrë zero lek.
Fondi është një fond i ngrirë deri në fund të procesit, pikërisht sepse ndryshe nga çfarë mendoi ai, që u kthye në heroi i këtyre këtu, që nuk lënë plehrë pa e kthyer në hero për të sulmuar më çdo kush dhe me çdo kusht dhe me çmimin e përbaltjes së Shqipërisë, palën tonë, ndërkohë që sot, pikërisht çështja se arbitrazhit nuk u mbyll ashtu sikundër ëndërronte ai subjekt, ne jemi në disa procese dhe zero lek janë marrë, zero lek do të merren.
Kjo është e vërteta. Për sa i përket pastaj 34 milionë e 450 milionë, e 70 milionë e 80 milionë, kjo është një përpjekje shumë e vjetër që ka po të njëjtin rezultat.
Rrokanisje pafund kokës së shqiptarëve dhe në fund ballit nga shqiptarët, sa vijnë zgjedhjet, dhe përsëri shqiptarët ballit, sa vijnë zgjedhjet, shqiptarët ballit do t’ua japin për të gjitha këto që bëni, sepse sa më shumë t’i merrni për budallenj, aq më shumë do ta merrni ballit nga shqiptarët në çdo palë zgjedhje. Kjo është e vërteta.
Për sa i përket pastaj çështjes në fjalë, unë do të flas, patjetër që do të flas dhe do të flas kur të dëshiroj unë, jo kur vendosni ju. Por do të flas, këtu jam për të folur. Por po dëgjoj një herë të gjitha mendjet e ndritura të mendimit juridik të parlamentit, pastaj do të them dhe unë ato që mendoj si një piktor i rëndomtë”.
