Partia Demokratike organizon këtë të shtunë protestën e saj të radhës përsa gjendet në opozitë që nga viti 2013.
Disa të vakëta në pjesëmarrje e disa të bujshme, ato kanë qenë testi i forcës së saj përballë mazhorancës, e ku në finale, gjykuar nga pjesëmarrja dhe impakti në shumicën e tyre, rezultatet nuk janë ende premtuese.
Nuk janë premtuese në gjykimin vizual se opozita ka mundur ta ringrejë vetveten e të jetë e besueshme në opinion, ku të jetë e aftë për të thithur pakënaqësitë popullore nga qeverisja, për ta patur më pas si aset electoral në funksion të votës.
Kujtojmë se po në të njëjtën kohë të vitit 2005, ajo bëri një “provë gjenerale” të ngjashme me “Nano ik”, duke i paraprirë më pas një fitoreje elektorale ardhur në muajin korrik.
Në profilin e saj politik, PD lindi si një parti ku “muskujt” e forcës elektorale i shfaqte në ato që quheshin”mitingje”. Sot fjala “miting” ka dalë nga fjalori politik, për t’u zëvëndësuar me “protestën”. Ishin mitingjet e Dhjetorit studentor ato që ia dhAnë PD-së këtë profil. Mitingjet e saj në vitet e mëpasshme, kanë qenë vërtet emblematike. Ato, ashtu masive, deri dhe të frikshme për nga pjesëmarja, u shfaqën deri fushatën elektorale të zgjedhjeve të 26 Majit.
Më pas, institucioni i “mitingut” te PD nisi të venitet e deri në shuarje. Në krizën e vitit ’97, Berisha bëri disa tentativa për t’ju përgjigjur me mitingje asaj që po ndodhte, ku në sfondin e trazirave ishte dhe lufta për pushtet përballë një opozite që po tentonte t’ja merrte atë, por nuk mundi dot të garantonte atë lloj masiviteti imponues. Kishte nisur rënia e tij e gjithashtu ajo e “mitingu”.
Ç’prej atëherë “mitingu”pra doli nga fjalori politik për t’u zëvëndësuar me “protestën”. Këto të fundit, pra me këtë emërtesë, kishte nisur t’i aplikonte opozita e majtë, ku Berisha iu la vetëm ish-fushën “Ali Demi” si hapësirë, duke jua ndaluar sheshin “Skënderbej”. Te sheshi ai “Skënderbej”, opozita do mund të kthehej vetëm pas fitores së zgjedhjeve të 28 qershorit ’97.
Që këtu nis zëvëndësimi i mitingjeve me protesta. PD kishte humbur, gjykuar nga emërtesa, një prej armëve më të forta të saj politike. (tesheshi)
