Ministri i Jashtëm i Polonisë, Radosław Sikorski, ka dhënë një intervistë për gazetën italiane Corriere della Sera, ku ka folur hapur për gjendjen e luftës në Ukrainë dhe për rolin e Rusisë.
Ai ka deklaruar se presidenti rus Vladimir Putin ndodhet në një “rrugë pa krye”, pasi gjeneralët e tij nuk i thonë të vërtetën mbi situatën reale në front.
Në intervistë, ai ka paralajmëruar se sistemi autokratik rus është më i ashpër se në kohën e Bashkimit Sovjetik dhe se pakënaqësia e brendshme po shtohet, pavarësisht represionit ndaj shoqërisë civile dhe mediave.
INTERVISTA
Ministria e Mbrojtjes në Rusi ka shpërndarë një listë ndërmarrjesh evropiane të akuzuara se bashkëpunojnë me industrinë ushtarake ukrainase. Katër janë italiane, dy polake. Ish-presidenti Dmitry Medvedev i ka quajtur “objektiva legjitime”
Ministër, çfarë mendoni?
“Medvedev na ka kërcënuar rregullisht me sulme bërthamore, kështu që ky është një ndryshim pozitiv i pozicionit të tij”, përgjigjet ministri i Jashtëm polak Radosłaë Sikorski, i cili të mërkurën ishte për vizitë në Romë. “Jemi aq të mësuar me këto kërcënime sa nuk na bëjnë shumë përshtypje. Por duhen marrë seriozisht. Rusët kanë dërguar 21 dronë në hapësirën tonë ajrore dhe qëndrojnë pas zjarrit në një nga qendrat tregtare më të mëdha të Polonisë”.
Në Ukrainë, linja e frontit është e qëndrueshme dhe po mbërrijnë gjithnjë e më pak ushtarë rusë, ndoshta sepse janë gjithnjë e më pak. Jemi në ngërç?
“Është e qartë që rusët e kanë konsumuar shtytjen, por kam frikë se gjeneralët nuk i thonë të vërtetën Putinit. Ukrainasit kanë kompensuar numrin më të vogël të trupave duke prodhuar miliona dronë. Dhe arrijnë të pengojnë rusët të avancojnë. Për më tepër, kryejnë sulme në thellësi që godasin si ekonominë e Rusisë, ashtu edhe aftësinë e saj për të mbajtur luftën”
Putin e kupton që është në një rrugë pa krye?
“Diktatorët e kuptojnë gjithmonë shumë vonë. Kur ushtron pushtet autokratik për njëzet vjet, nuk ke askënd rreth teje që të thotë të vërtetën. T’i thuash shefit atë që do të dëgjojë është shumë më e leverdishme. Kështu Putin, që ishte një strateg i mirë dhe realist, tani është i burgosur i planeve të tij jorealiste për restaurim imperial”.
Por elitat e tij e shohin realitetin. Vëreni shenja nervozizmi mes tyre?
“Po, ka. Por është një sistem shumë autokratik, shumë më tepër se Bashkimi Sovjetik në fundin e tij. Në Afganistan, Rusia e humbi luftën pjesërisht sepse komitetet e nënave të ushtarëve donin të dinin nga autoritetet sovjetike çfarë kishte ndodhur me bijtë e tyre. Tani janë të ndaluara dhe në katër vite agresion total ndaj Ukrainës, Rusia ka 1.2 milionë mes të vrarëve dhe të plagosurve: gati njëzet herë më shumë se në Afganistan.
Dhe ka më shumë të burgosur politikë në Rusi sesa kishte nën Leonid Brezhnev. Është shumë e vështirë të shprehësh pakënaqësi. Por shtrëngimi i fundit mbi internetin, përfshirë Telegramin, është shumë i papëlqyer”.
Zakonisht sistemet e ngurta nuk përkulen, por thyhen.
“Dhe luftërat koloniale zakonisht përfundojnë me një skuadër tjetër, ndryshe nga ajo që i ka nisur ato. Këtu në Romë, nuk kam pse t’ju them sa perandorë u eliminuan me vendosmëri nga rojet e tyre pretoriane”
Trump ankohet se aleatët e tij të NATO-s i kanë braktisur SHBA-të mbi Iranin, pikërisht kur ne ankohemi për rolin e SHBA-ve mbi Ukrainën.
“Si anëtarë të NATO-s, nuk kemi marrë pjesë në një luftë jashtë zonës së traktatit. Pra ky zhgënjim nuk është i justifikuar as nga angazhimet tona, as nga rregullat e NATO-s. Trump ka të drejtë kur thotë se në marrëdhëniet ndërkombëtare vlejnë jo vetëm ligji, por edhe kartat që ke në dorë. Dhe ukrainasit kanë zhvilluar një industri të mbrojtjes vendase. Ne evropianët po paguajmë për atë luftë. Që nga viti i kaluar, kontributi financiar i SHBA-ve është zero. Pra kartat që SHBA-të kanë për ta detyruar Ukrainën në kapitullim nuk janë vendimtare. Mendoj se ukrainasit janë mirënjohës për inteligjencën dhe për sanksionet. Por edhe ata kanë vijat e tyre të kuqe. Duan një paqe që zgjat, jo vetëm një armëpushim të përkohshëm. Dhe e dinë se për ta arritur, nuk mund të krijohet përshtypja se Putini ka fituar”.
Duke pasur parasysh përplasjen mes Trump-it dhe Evropës, Putin nuk mendon se klauzola e mbrojtjes reciproke mes vendeve të NATO-s është tashmë e pabesueshme?
“Mund ta mendojë. Por nuk mund të jetë i sigurt. Ne kemi dëgjuar çfarë thoshte Trump gjatë mandatit të parë dhe, si Evropë, i kemi dyfishuar shpenzimet. Tani jemi në prag t’i dyfishojmë përsëri. Nëse thjesht bëjmë atë që kemi premtuar të bëjmë deri në fund të dekadës, do të kemi, si pjesë evropiane e NATO-s, llojin e ushtrisë që është në gjendje të dekurajojë Putin-in edhe pa amerikanët. Dhe edhe nëse lufta në Ukrainë do të mbaronte nesër, Putin-it do t’i duheshin vite për t’u riorganizuar. Ne duhet të bëjmë atë që duhet, jo të biem në panik. Në telashe është Putin, jo ne”.
Ukrainasit i kanë zhvilluar mjetet për t’u mbrojtur vetë?
“Kanë dronët e tyre me rreze të gjatë, raketat e tyre lundruese me rreze të gjatë dhe po zhvillojnë raketat e tyre balistike me rreze të gjatë. Por nuk kanë mjaftueshëm mjete për të ndërprerë raketat balistike. Arma më e mirë është Patriot PAC-3 dhe ka një mungesë ndërkombëtare. Rusët mund të godasin ende qendrat e tyre të banuara, centralet elektrike dhe termike, por kjo nuk përmirëson aftësinë e tyre për të thyer frontin. Për më tepër, vetë gjerësia e Rusisë e bën të vështirë mbrojtjen e të gjitha objektivave, gjë që e lehtëson detyrën e Ukrainës”
Në një moment Putin mund të dëshirojë të negociojë?
“Ose pasardhësi i tij. Problemi i diktatorëve që hyjnë në luftë është se ata kanë frikë se, nëse e përfundojnë konfliktin pa një fitore të dukshme, pushteti i tyre është në rrezik. Kam frikë se për Putin-in një luftë e pafat është më e mirë sesa një paqe e rrezikshme për të”.
