Komploti është i njohur; skena është parë tashmë. Po tentohet një negociatë e minutës së fundit, duke ofruar oferta të papara për të parandaluar një operacion ushtarak që në fakt është vendosur tashmë.
Dhe sa më shumë i afrohemi afatit, aq më histerik bëhet komunikimi.
Burime zyrtare, rreptësisht anonime, papritmas bëhen të zëshme dhe shpërndajnë të dhëna, lajme ose lajme të supozuara, mesazhe, paralajmërime.
Kështu ndodhi me Iranin, dhe madje edhe më parë me Venezuelën. Po ndodh tani me Libanin.
“Jemi gati të zgjerojmë operacionin tokësor,” deklaroi një burim anonim, ky izraelit, për Axios, faqen amerikane të internetit që ka demonstruar kontakte të nivelit të lartë si në Uashington ashtu edhe në Izrael.
Për momentin, pushtimi në jug ishte i kufizuar në inkursione 4-5 kilometra përtej Vijës Blu dhe pushtimin e më pak se njëzet pozicioneve. Sepse – sipas burimit të Axios – qëllimi i shtetit hebre ishte të përmbante frontin libanez për t’u përqendruar në sulmin ndaj Iranit, por gjithçka u shemb të mërkurën e kaluar kur Hezbollahu qëlloi 200 raketa në Galile. Atje, u mor vendimi për të pushtuar zonën deri në lumin Litani.
“Ne do të bëjmë atë që bëmë në Gaza”. Kuptimi i frazës lidhet me ndërtesat dhe depot ku Hezbollahu fsheh armët e tij: IDF do të vazhdojë me metodën që përdori në Rrip: shkatërrim total.
Axios shkruan se do të jetë pushtimi më i madh që nga lufta e vitit 2006 dhe se mbështetet nga Donald Trump, i cili gjithashtu favorizon idenë e kryerjes së negociatave në një konflikt të hapur, pa shpallur më parë një armëpushim.
Për Shtetet e Bashkuara, i dërguari special për Afrikën, Massad Boulos, do ta trajtojë çështjen.
Për Izraelin, mund të jetë Ron Dermer, krahu i djathtë i Netanyahut.
Sapo u përhap lajmi, propozimi për negociata të drejtpërdrejta midis Izraelit dhe Libanit, i paraqitur nga Presidenti libanez Joseph Aoun dhe i refuzuar nga Izraeli, fitoi terren të ri.
Qeveria franceze e mbështet atë. Ai bazohet në tre shtylla: njohja e Izraelit nga Libani, çarmatosja e Hezbollahut dhe vendosja e Forcave të Armatosura Libaneze në jug të lumit Litani, në këmbim të tërheqjes së plotë të IDF brenda një muaji.
Detajet mund të diskutohen në negociata të drejtpërdrejta që do të mbahen në ditët në vijim ose në Qipro ose në Francë.
Propozimi i Aoun, i bërë publik ditët e fundit, nuk u mbështet as nga qeveria izraelite, e kujdesshme ndaj çdo marrëveshjeje që kërkon angazhime nga autoritetet e Bejrutit, as nga shiitët libanezë, të cilët ngurrojnë të normalizojnë marrëdhëniet dhe të negociojnë nën bomba.
Nabih Berri, kryetari i fuqishëm i Parlamentit dhe kreu i partisë Amal, kishte lënë jashtë qëllimisht çdo përfaqësues shiit nga delegacioni libanez.
Dhe Ministri i Mbrojtjes Israel Katz ia kishte hedhur fajin për dështimin e diplomacisë ushtrisë libaneze, duke e akuzuar atë se kishte refuzuar të çarmatoste Hezbollahun dhe kështu e kishte detyruar IDF-në ta bënte këtë si zgjedhje të vetme.
Megjithatë, pas raportit të Axios, negociatat për të shmangur përshkallëzimin duket se kanë njëfarë shprese. Të paktën në teori.
Faktet thonë të kundërtën.
Faktet zbulojnë se ushtria izraelite ka vendosur qindra tanke pranë Vijës Blu, duke përfshirë tanket e gjeneratës së fundit Merkava 5 të pajisura me sisteme inteligjence artificiale.
Ato janë operacionale dhe gati për të pushtuar zonën deri në lumë për të krijuar një zonë tampon, të ndarë në tre segmente, që është objektivi i vërtetë i Netanyahut.
Qarkullojnë thashetheme se operacionet tokësore do të zgjerohen në Luginën Bekaa, shtëpi e Hezbollahut.
Sulmet ajrore tani po synojnë edhe urat, duke prerë rrugët e furnizimit për militantët që fshihen në përrenjtë e territorit kodrinor jugor.
12 mjekë, paramedikë dhe infermierë u vranë në një sulm natën në Burj Qalawiya, ndërsa dy të tjerë u vranë në një fshat tjetër.
IDF mbrohet duke akuzuar Hezbollahun për “përdorim të gjerë ushtarak” të ambulancave dhe objekteve mjekësore.
Por edhe kjo është një histori e njohur, një justifikim i dobët.
