Nga Ben Andoni
Koncepti “Sqetullat” në fjalorin e të fortëve identifikohet si muskujt. Me pak fjalë, do të thotë që ai që ka sqetulla ka muskuj, që në realitetin tonë do të thotë se mund të të rrahë, të ta mbyllë gojën për asgjë, dhe në rastin më të zakonshëm të përfitojë gjithçka në kurrizin edhe pa të pyetur fare.
I gjithë ky përcaktim i shkon më mirë, një klase të re, që gjendet në Shqipëri dhe që lidhet me të pasuruarit rrufeshëm apo më së shumti me politikanët. Këta të fundit, që shpesh, para se të vinin kanë qenë anonimë të zakonshëm, pak vite pasi ngrohin poltronin parlamentar kthehen në shqiponja. Ata, që mund t’i rrihje me shpulla, tani të bëjnë gjëmën dhe të kërcënojnë. Pa rrahin njëri-tjetrin. Sa për të sharat, kjo s’ka ‘rëndësi’.
Sot, ata mund të të ofendojnë, mund të sillen sikur nuk ekziston dhe më së shumti po na prodhojnë leksik të ri, që ushqen emisionet dhe kureshtjet e çartura të njerëzve.
Në ditët e fundit, kemi dëgjuar sesi i hakërrohen njëri-tjetrit për duele (!), por më shumë se kaq sesi shpërndajnë ose hedhin e presin batuta me njëri-tjetrin. Kryeministri nënvleftëson me tallje të djathtët, ata i përgjigjen me rrufe fjalësh përçmuese. Gratë nuk llogariten, sepse të dy palët i fyejnë si pa të keq. Ish-kryeministri Berisha, pak ditë më parë, kërcënon hapur dhe me të njëjtën gjuhë, i përgjigjen.
Në fakt, s’ke ç’ti bësh kësaj lloj Shqipërie. Është koha e tyre, e të fortëve që kanë pushtet dhe që u rriten ‘sqetullat; për ditë, për të keqen tonë dhe kuptohet të mirën e tyre.
