Një gabim mjekësor i ndodhur vite më parë ka përmbysur plotësisht jetën e një familjeje shqiptare, histori e cila u rrëfye me emocione të forta në rubrikën “Ka Një Mesazh Për Ty”.
Lindita, motra e madhe, tregoi mes lotësh historinë prekëse të Irmës, e cila pasi mori një vaksinë teksa ishte me temperaturë, u diagnostikua me një formë të rëndë meningjiti. Kjo neglizhencë bëri që vogëlushja e atëhershme të kalonte plot 7 vite e shtruar në spital, pa pasur mundësi të fliste apo të ecte.
Ky kalvar i gjatë vuajtjesh detyroi nënën e tyre të sacrifikonte gjithçka duke qëndruar mbi kokën e Irmës, ndërsa barra e rritjes së motrave të tjera i mbeti Linditës.
Ardit Gjebrea: Motra e madhe do më tregosh pak për Irmën?
Lindita: Po patjetër! Irma ka lindur në vitin 1966, është motra e katërta e jona. Lindi një fëmijë shumë i bukur dhe shumë e shëndetshme. Për një vit kaloi shumë mirë dhe pa probleme. Aso kohe bëheshin vaksinat e radhës nëpër shtëpi dhe vijnë të konsultores dhe i bëjnë vaksinën.
Ardit Gjebrea: Kush ishte atëherë në shtëpi?
Lindita: Gjyshërit. Rrinim me mamin dhe me babain, por ata ishin në punë. I bëjnë vaksinën pa e kontrolluar. Irma kishte pasur temperaturë, ato i bëjnë vaksinën dhe i hipën një temperaturë më e lartë. Më vonë vjen mami dhe babai, e panë për temperaturë, por nuk i zbriste. Bëmë ç’bëmë e çuam në spital, te QSUT, ishte e pamundur që Irmës t’i zbriste temperatura. Doktorët rekomanduan, që ta çonim në Sanatorium, sapo bënë vizitat doktorët konstatuan që Irma kishte kaluar meningjit, nga më të vështirat. I thanë mamit ‘kjo ka një vështirësi shumë të madhe në jetë, do një përpjekje shumë të madhe, mirëpo na duhet ndihma juaj’, duhet të rrinte një njeri te koka. Mami u detyrua të rrinte në spital, sepse Irma ishte me gji. Ndërkohë ne rrinim në shtëpi me gjyshërit. Vitet kalonin, Irma ishte akoma në spital.
Ardit Gjebrea: Sa vite kaluan?
Lindita: 7 vite! Irma nuk reagonte, nuk fliste dhe as nuk ecte. Me kalimin e kohës morëm një shtëpi, në shtëpi do të ishim vetëm. Irma vazhdonte akoma e sëmurë. Në shtëpinë që morëm më mbeti prapë një barrë e madhe, sepse duhet të merresha me motrat, sepse mami ishte me Irmën. Duhet që ta mësonte, të ecte dhe të fliste.
