Gjyqtarët që fyejnë Republikën

Nga Ilir Yzeiri

Nëse e kini vënë re, në ligjërimin tonë publik, veçanërisht ndër ata që e kanë për detyrë që t’i referohen Republikës, kjo fjalë përmendet rrallë ose fare. Ne jemi Republikë më parë se të jemi parlamentare apo presidenciale. Ashtu siç njihet ky emërtim në fjalorin politik, Republika është atdheu i njerëzve të lirë që kanë zgjedhur me vullnetin e tyre sistemin demokratik pluripartiak dhe si formë të ekzistencës shoqërore pluralizmin e ideve.

Nuk është rasti këtu që të ndërmarrim inkursione në historinë e këtij termi dhe të shohim fjala vjen se çfarë shënonte kjo shenjë në periudhën e socializmit. Në atë kohë Republika thirrej Popullore dhe Demokratike, më pas u bë edhe socialiste dhe komunistët që drejtonin vendin me dorë të hekurt i bindeshin vullnetit të tyre politik dhe e ruanin Republikën Popullore Socialiste me fanatizëm ideologjik duke mos lejuar që t’ua prekte atë askush. Për këtë ata kishin farkëtuar parimin e luftës së klasave. Si formë e diktaturës së proletariatit ata e ushtronin pushtetin e tyre me anë të dhunës. Siç më pat deklaruar në emisionin tim « ADN », pedagogia e njohur dhe konstitucionalistja, prof. Aurela Anastasi, në atë kohë kishte ligj, por jo drejtësi.

Gjykata rri e bën sehir dhe të gjithë janë bërë si ajo gjyqtarja me mbiemrin Olldashi që e çoi në shtëpi dhëndrrin e Berishës të akuzuar për korrupsion madhor. Berisha nuk sfidon vetëm tiparin, pra parlamentin, por edhe vetë Republikën sepse ai, jo vetëm që nuk i bindet gjykatës që ka shqiptuar një vendim ndaj tij, në emër të Republikës, por edhe tallet me të, e sfidon dhe madje tenton edhe t’i vërë flakën siç edhe ka bërë në të kaluarën.

Të gjithë duhet të kujtojnë, besoj, protestat e rumunëve para shumë vjetësh, në mbrojtje të prokurorisë së atij vendi kur Parlamenti rumun donte të ndryshonte ligjin për masën e abuzimit monetar të funksionarëve publikë. Po ashtu, të gjithë duhet të kujtohen për protestat e izraelitëve para se të ndodhte gjëma e sulmit të Hamasit për të mbrojtur gjykatën nga ndërhyrhjet e Netanjahut. Në ato vende, por edhe në të tjera me sisteme të konsoliduara, populli, publiku është në aleancë me prokurorët, me gjyqtarët, me policinë dhe i quan ata « ëngjëj mbrojtës ». Po ne çfarë t’i quajmë këta gjyqtarë që lejojnë keqbërësit t’i bëjnë atentat Republikës.

Për fat të keq, ne sot jemi në fazën që duhet të ngrihemi kundër atyre gjyqtarëve që me mosveprimet e tyre po na rrezikojnë Republikën. Nëse duhet që, për të shqiptuar një masë ndalimi apo kufizimi ndaj Sali Berishës, gjykata duhet t’i drejtohet Kuvendit, përse nuk e bën këtë ose përse nuk bën sqarim publik.

Nëse, sipas ligjit, një person nën hetim shkel masën e sigurisë, ndaj tij aaplikohet një masë tjetër më shtrënguese, përse kjo gjykatë nuk e bën këtë. Ndaj, ashtu siç e kanë vënë re edhe kolegë të tjerë para meje, ne, sot, jemi në atë fazë që gjykata mund të na shkallmojë Republikën dhe të na krijojë përfundimisht imazhin e një vendi që nuk mund të quhet Republikë Parlamentare, por një shtet hibrid në të cilin një pjesë mund të bëjë ç’të dojë dhe një pjesë tjetër, nëse bën atë që nuk duhet, mund edhe të kalbet në burg ose edhe të vdesë aty pa u gjykuar siç ndodhi me një të hetuar në aferën e inceneratorëve nga gjyqtarja Olldashi që dërgoi në shtëpi dhëndrrin e Sali Berishës.