Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut i ka urdhëruar Turqisë të lirojë Osman Kavalën “sa më shpejt të jetë e mundur”, duke e shpallur dënimin e tij me burgim të përjetshëm “të pavlefshëm”.
Gjykata gjithashtu urdhëroi Turqinë të paguajë më shumë se 110,000 euro Osman Kavalës, një filantrop dhe botues i dënuar për “përpjekje për të përmbysur qeverinë”.
Osman Kavala, i cili u bë simbol i persekutimit dhe shtypjes së shoqërisë civile në Turqi , u arrestua në tetor 2017 dhe u burgos në burgun e sigurisë maksimale Silivri në Stamboll. Ai u ndoq fillimisht penalisht për mbështetjen e protestave të vitit 2013 kundër qeverisë së Rexhep Tajip Erdogan, i cili atëherë ishte kryeministër. Që atëherë, autoritetet turke kanë grumbulluar një mori akuzash kundër tij. Ai i mohon ato.
Pas një kërkese fillestare për lirim nga burgu nga Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut, Osman Kavala u lirua nga akuzat në vitin 2020. Megjithatë, ai u arrestua menjëherë përsëri me akuza të reja kundër tij dhe në vitin 2022 u dënua me burgim të përjetshëm.
Turqia është dënuar për shkelje të lirisë së shprehjes, lirisë së tubimit, të drejtave të Osman Kavalës për liri dhe për një gjykim të drejtë. Turqia është dënuar gjithashtu për trajtim çnjerëzor dhe degradues.
Ndjekja penale, paraburgimi dhe dënimi i Osman Kavalës “janë të motivuara kryesisht nga qëllimi i padeklaruar, nga njëra anë, për ta ndëshkuar atë për rolin e tij në protestat e Parkut Gezi, si dhe për qëndrimet e tij si mbrojtës i të drejtave të njeriut, dhe, nga ana tjetër, për ta heshtur atë”, thuhet në vendimin e Gjykatës së Strasburgut, i cili u mor me 15 vota pro dhe 2 kundër.
Duke theksuar “shkeljet serioze” në procedurat gjyqësore kundër Osman Kavalës, Gjykata vendosi që refuzimi i Ankarasë për ta liruar atë pavarësisht vendimeve të saj të mëparshme “jo vetëm që minon besimin e qytetarëve dhe shoqërisë në sundimin e ligjit, por edhe ofendon rendin kushtetues”.
“Defektet e gjetura në rastin aktual (…) rezultojnë në një ndryshim të thellë të kuadrit ligjor brenda të cilit shqyrtohet çështja e aplikantit. Marrë në tërësi, këto keqfunksionime ndikuan në thelb në vetë thelbin e së drejtës së aplikantit për një gjykim të drejtë”.
