Gjermania po ecën përpara me një plan prej gati 12 miliardë eurosh (13 miliardë dollarë) për të ndërtuar një arsenal të ri raketash me rreze të gjatë veprimi, me qëllim forcimin e aftësisë së saj parandaluese kundër Rusisë dhe fitimin e aftësisë për të goditur objektiva ushtarake thellë pas vijave të frontit.
Sipas dokumenteve të brendshme të Ministrisë së Mbrojtjes Gjermane të cituara nga Politico, Berlini e sheh programin si një përparësi kryesore si për Gjermaninë ashtu edhe për NATO-n, në një kohë kur vendet evropiane po përshpejtojnë riarmatimimin e tyre për shkak të kërcënimit në rritje që perceptojnë nga Rusia.
Aftësitë e reja do t’u lejojnë forcave të armatosura gjermane të godasin qendrat e komandës, fushat ajrore, lëshuesit e raketave, qendrat e furnizimit dhe infrastrukturën tjetër kritike në distanca prej qindra apo edhe mijëra kilometrash.
Dokumentet e brendshme deklarojnë se qëllimi është t’i mundësohet Gjermanisë të godasë “thellë pas shpinës së një kundërshtari” dhe të ruajë një aftësi reagimi konvencional “nën pragun bërthamor”.
Plani i përgjithshëm është strukturuar rreth katër shtyllave.
Armët e para mund të hyjnë në shërbim që në vitin 2027, ndërsa sistemet më të përparuara, të cilat do të zhvillohen së bashku me Mbretërinë e Bashkuar, janë planifikuar për mesin e dekadës së ardhshme.
Ministria e Mbrojtjes vlerëson se do të nevojiten “pothuajse 12 miliardë euro”, megjithëse financimi nuk është miratuar ende. Shumat përkatëse janë përfshirë në procesin e planifikimit të buxhetit të qeverisë dhe duhet të miratohen nga Bundestagu.
Ministria gjermane e Mbrojtjes nuk komentoi mbi shumat dhe programet individuale, duke u kufizuar në theksimin se vendimet përkatëse i nënshtrohen miratimit të parlamentit federal.
Raketat e para që në vitin 2027
Pjesa më e shpejtë e programit ka të bëjë me zhvillimin e një rakete të re lundrimi me kosto të ulët, të cilën Gjermania dëshiron të fillojë ta integrojë në forcat e saj që nga viti 2027.
Berlini po shqyrton sisteme që mund të blihen në numër të madh dhe të vihen shpejt në shërbim. Dokumentet përmendin tre raketa kandidate: Anthem nga startup-i amerikano-izraelit Covenant Industries, BARS e ofruar nga një kompani ukrainase e paidentifikuar dhe Flamingo nga Ukraina Fire Point.
Gjermania është tashmë në negociata me dy nga furnizuesit, me qëllim marrjen e raketave për certifikim brenda vitit të ardhshëm. Në të njëjtën kohë, po përgatiten marrëveshje kornizë që më vonë do të lejojnë prodhimin masiv.
Dokumentet e përshkruajnë sistemin në fjalë si një armë “kosto-efektive dhe, mbi të gjitha, të prodhuar në masë”, e cila mund të përdoret përveç raketave me rreze të gjatë veprimi shumë më të shtrenjta.
Kjo zgjedhje pasqyron, sipas Berlinit, një nga mësimet kryesore të luftës në Ukrainë: se një numër i madh dronësh dhe raketash më të lira mund të mbushin mbrojtjen ajrore të armikut dhe të kryejnë sulme të fuqishme në infrastrukturën kritike.
Ministria gjermane e Mbrojtjes kishte theksuar tashmë se aftësia për të goditur objektiva të rëndësishëm thellë pas vijave të armikut është tani “thelbësore për një pengesë të besueshme”.
Programi i armatimit “Mammoth” nga Gjermania, 12 miliardë euro vetëm për raketa me rreze të gjatë veprimi në rast sulmi nga Rusia
Tomahawks do ta mbushin boshllëkun
Shtylla e dytë e planit ka të bëjë me blerjen e sistemeve amerikane.
Kancelari Friedrich Merz njoftoi në fillim të korrikut në Bundestag se Gjermania kishte arritur një marrëveshje me qeverinë amerikane, gjatë Samitit të NATO-s në Ankara, për të blerë raketa lundrimi Tomahawk dhe për t’i vendosur ato në tokën gjermane.
“Ne po mbyllim një boshllëk të rëndësishëm strategjik në mbrojtjen tonë”, kishte deklaruar Merz, duke sqaruar se Gjermania do të zhvillonte edhe sistemet e veta evropiane.
Qëllimi i Berlinit, sipas dokumenteve, është të ketë një aftësi fillestare operacionale me lëshues amerikanë Typhon të pajisur me Tomahawk deri në fund të dekadës.
Blerja e sistemit amerikan do t’i lejonte Gjermanisë të kishte një armë me rreze të gjatë veprimi tashmë të provuar derisa të përfundojnë programet evropiane.
Armët e përbashkëta me Britaninë për objektiva mbi 2,000 kilometra
Dy shtyllat e fundit të programit po zhvillohen së bashku me Mbretërinë e Bashkuar.
Të dy vendet po punojnë për një raketë të re të përparuar lundrimi, si dhe një mjet hipersonik rrëshqitës, sipas marrëveshjes së Trinity House që nënshkruan vitin e kaluar.
Qëllimi është të arrihet një aftësi fillestare operacionale në mesin e viteve 2030. Të dy qeveritë kanë njoftuar tashmë se armët e reja duhet të jenë në gjendje të godasin objektiva në distanca prej më shumë se 2,000 kilometrash.
Kjo është gjithashtu pjesa më e shtrenjtë e planit gjerman.
Një nga dokumentet e brendshme parashikon pothuajse 9 miliardë euro për zhvillimin dhe prokurimin e këtyre armëve dhe 182 milionë euro të tjera për mbajtjen e tyre në shërbim.
1.8 miliardë euro të tjera janë të destinuara për zhvillimin dhe blerjen e raketave lundrimi, me 97 milionë euro të vlerësuara për mirëmbajtjen e tyre.
Shumat individuale arrijnë në afërsisht 11 miliardë euro, ndërsa ministria vlerëson nevojën totale financiare në “pothuajse 12 miliardë euro”.
Ndryshimi i doktrinës për Berlinin
Programi shënon një ndryshim themelor në mënyrën se si Gjermania i qaset parandalimit.
Në vend që të presë që të zhvillohet një raketë e vetme e përparuar evropiane, Berlini po kërkon të krijojë një arsenal shumështresor: raketa më të lira që mund të prodhohen në masë dhe të përdoren në numër të madh, raketa Tomahawk amerikane për të mbushur boshllëkun menjëherë dhe sisteme të përparuara evropiane që do të vijnë më vonë.
Përshpejtimi i programit vjen ndërsa udhëheqësit ushtarakë gjermanë paralajmërojnë se Rusia mund të ketë aftësinë për të sulmuar territorin e NATO-s deri në fund të dekadës.
Logjika e doktrinës së re është se, edhe nëse parandalimi dështon, infrastruktura kritike ushtarake ruse nuk duhet të konsiderohet e sigurt thjesht sepse është larg vijës së frontit.
