Nga Etleva Kondakçiu
Çdo të shtunë Osmani zbret nga fshati i vogël në kryeqytet me makinën që i ka blerë djali i dytë që ka vite në emigrim. Me një qese plastike të verdhë, ulet në kafenenë poshtë shtëpisë së një mikut të tij të hershëm. I sjell dymbëdhjetë litrat e qumështit, bashkë me ca perime dhe fruta të mbledhura në bace e të vëna mënjanë në një tjetër qese. Pinë kafe me mikun, shkëmbejnë të rejat e javës së fundit në qetësi, pa u ngritur ende zhurma nga gjumi dhe ndahen, secili në punë të vet. Miku nga Tirana i lë gjithmonë ndonjë dy-mijë-lekësh më shumë, sa për një kafe Osmani me gruan. Është kursi i tyre i këmbimit, shijon me kafen më shumë se çdo kurs i Bankës së Shqipërisë.
Osmani jeton me gruan dhe me djalin e madh. Ai punon në qytet, nuk merret shumë me punët e fshatit, përveçse kur vjen vjelja dhe korrja, aksioni i madh. Bashkë me gruan dhe dy fëmijët e vegjël ndihmon prindërit të mbledhin ullinjtë, t’i çojnë në një fabrikë vaji. Korrin grurin, ca me drapër e ca me autokombajnë, pastaj e çojnë ta bluajnë në Maminas.
Për Vit të Ri, bahçja e Osmanit mbushet me gjela deti. Miqtë nga qyteti mbledhin porosi nga miq të tjerë e me copa letrash në duar shkojnë te Osmani, zgjedhin gjelat e vet dhe presin që ky i fundit t’ua therë e t’ua bëjë gati, çdo gjel me emrin e të zotit. Osmanit nuk i është dashur kurrë deri tani të dalë në treg apo në rrugë për t’i shitur.
Një miku i Osmanit më tregoi se çoi një ditë atje dy të huaj, nga ata që vijnë e punojnë këtu ca vjet. Osmani i kishte pritur në dhomën e sajdisur enkas për miq. U nxori ca arra, mjaltë dhe raki, të gjitha të bëra vetë. Eh, ç’muhabet! Kot thonë se gjuhë ndërkombëtare është anglishtja! Derisa u kishte mbaruar kontrata, të huajt i kishin kaluan vitet e rinj me gjelat e Osmanit, ku më pas as nuk kishin nevojë t’i shoqëronte njeri.
I mbaroi edhe sot porositë Osmani. Tani është koha që çelin zogjtë e detit. S’di sa do ketë blerë Osmani këtë vit. Çmimet janë rritur, thotë. Po më shumë se blerjen ka merakun e gjithe atyre ushqimeve te shtrenjta dhe mundit qe i duhet per t’i rritur./dritare.net
