Formalizimi i krahut të punës ka rritur raportin e mbulueshmërisë kontribues -përfitues. Rritja e numrit të kontribuesve gjatë vitit 2014 solli një përmirësim të ndjeshëm të këtij treguesi, i cili nga 0,98 kontribues për një përfitues që ishte në fund të vitit 2013 shkon në 1,12 kontribues për një përfitues në fund të vitit 2014, raporton INSTAT. Ky tregues është një sinjal pozitiv për financimin e skemës së pensioneve që do të mbulohet ne një mase më të madhe nga kontribuesit se sa nga financimet e drejtpërdrejta të arkës së shtetit.
Shpenzimet për sigurimet shoqërore janë komponenti që zë peshën më të madhe në shpenzimet për mbrojtjen sociale. Shpenzimet për sigurimet shoqërore në raport me PBB nominale kanë ardhur në rritje gjatë periudhës 2010- 2014 .
Në vitin 2010 shpenzimet për sigurimet shoqërore përbënin 6,5 % të PBB nominale dhe rriten gradualisht deri në 7,2 % të PBB nominale në vitin 2014. Shpenzimet për sigurimet shëndetësore janë mesatarisht 2,2 % e PBB, ndërsa shpenzimet për mbështetjen e familjeve në nevojë me ndihmë ekonomike janë mesatarisht sa 1,4 % e PBB nominale .
Ligji nr. 153/2014 “Për faljen e kamatëvonesave dhe gjobave për kontributet e detyrueshme të sigurimeve shoqërore të papaguara nga personat e vetëpunësuar në bujqësi”, dha efekt në rritjen e numrit të kontribuesve ruralë gjatë vitit 2014 dhe si rrjedhojë raporti kontribues rural ndaj përfitues rural gjatë vitit 2014 u rrit krahasuar me vitet e mëparshme .
Përgjatë viteve 2010-2014 struktura e pensioneve urbane dhe rurale sipas llojit të pensionit është thuajse e njëjtë. Mesatarisht 74 % e pensioneve urbane janë pensione pleqërie; 14 % pensione invaliditeti; dhe 12 % pensione familjare. Mesatarisht 89 % e pensioneve rurale janë pensione pleqërie, 5 % pensione invaliditeti dhe 6 % pensione familjare.
MONITOR
