Në episodin e parë të podcast-it “Fol me Anila Hoxhën” në Top Albania Radio, u fol për pronat dhe konfliktet që ka prodhuar e drejta e shumë shtetasve shqiptarë për të marrë prone e trashëguar.
Ka shumë pyetje, shumë procese civile dhe penale, qytetarë që presin e të tjerë që kanë përfunduar në Strasburg. Konfliktet janë aty, disa të zgjidhura. Disa të pazgjidhura.
“12 mijë qytetarë janë në gjyqe për pronat, 2 mijë në luftë me shtetin”, janë këto vetëm një pjesë e statistikave që solli gazetarja në podcast-in e saj.
637 shtetas shqiptarë u vendosën në qendër të atentateve për shkak të konflikteve për pronat. Prej tyre 185 janë vrarë dhe 208 u plagosën rëndë. Për 244 të tjerë plani për t’i vrarë mbeti një tentativë. Shifrat shqetësuese për krimet që vijnë nga ‘lufta’ për tokën llogariten nga viti 1998 e në vazhdim. Mosëmarrëveshjet e pronave futën në armiqësi njerëzit më të afërt të familjes, lidhje krushqie dhe kushërinj apo trashëgimtarë, me procese që kanë kaluar dy dekada, ligje që janë ndryshuar vazhdimisht.
12 mijë shtetas shqiptarë janë nën procese civile në të gjitha gjykatat, dhe me fashikuj e harta topografie këmbëngulin se kanë të drejtë. 2 mijë prej tyre janë pjesë e stokut në gjykatën e lartë. Nuk ka një statistikë nga prokuroritë se sa është numri i të dënuarve për falsifikim dhe tjetërsim.
Lulë Zefi gruaja e guximshme që denoncoi Pëllumb Gjokën
Lulë Zefi, është një 67-vjeçarja e cila prej vitesh ka nisur betejën për tokat. Nuk e humbi durimin në prokuroritë që i mbyllnin dyert.
Ajo këmbënguli ngado, edhe pse kishte përballë një grup kriminal të rrezikshëm që u përpoq ta vriste. Edhe kur francezët sollën transkriptet e grupeve kriminale që flisnin në SKY me prokurorë e shefa policie, dhe kundërshtarin e saj Pëllumb Gjoka, kallëzimi i gruas gjendej në SPAK.
“Unë jam Lulë Zefi, lindur në Grizhë të Shkodrës dhe e martuar këtu në Gurëz, Kurbin. Jam grua e ve, me gjashtë fëmijë. Kam hetuar që nëna ime ka prona e s’na kish tregu kush se baba na ka vdek. Nëna quhet Drande Hotaj. Në 25 qershor 2017, unë kam shkuar tek nana ime ta pyes për tokat. Nëna jetonte bashkë me vëllain. Shkova ta pyes por nëna ime rrinte e frikësuar, nuk fliste. Kurse vëllai më tha nuk di gjë për tokat, të betohem në kishë. “Janë bërë gjyqe për tokat”, i thashë. Ato toka nuk ka për ti gëzuar kush, as Pëllumb Gjoka, askush. Ato toka do i gëzojmë ne fëmijët. Nëna nuk ka asnjë lloj letre se kush ja ka trashëguar. Por janë 390 dynymë. Toka që thuhet në letra janë të Dranes. Vazhdova e vetme.
Të tretën ditë që u ktheva në shtëpinë time, kanë dërguar vrasësin me pagesë për t’më vrarë. Personi erdhi ma vuri pistoletën në kokë. Është kthyer përsëri me armë, ma vinte pistoletën në ballë e hiqte, e vinte e hiqte. Me lotë në sy i thashë: “Kush je, ti çfarë borxhi të kam ty?”. Nuk i shkrepte arma, i ra nga dora. Kam rënë në gjendje të fikëti dhe kur jam përmendur kam njoftuar fëmijët. Është kapur personi nga policia, në bazë të targës së makinës. Nuk e kam njohur fare personin. Vetëm kur ka thënë “jam filani”. I kam mbajtur mend mimikën. Ju kam thënë që këtë person e ka dërguar Pëllumb Gjoka, sepse para tre ditësh kam qenë tek nëna ime dhe kërkova të di për tokën dhe se këto toka na i ka marrë Pëllumb Gjoka. Ata vetëm shkruanin, por të gjitha kanë dalë të gjitha në shesh se me kë ka lidhje. Të gjitha ç’ka kam thënë deri më sot kanë dalë ekzakte.”-tregon ajo./tch
