Këto nuk janë shëtitje në det, pavarësisht se sa të bukura janë anijet. “Është një udhëtim luksoz nga Turqia, pasi anijet shpesh janë luksoze, por nuk është tamam ashtu kur në një anije ngjeshen 30 persona”, tha koloneli Antonello Maggiore, një zyrtar i policisë në Itali, i cili ka hetuar udhëtimet. Udhëtimi nga Turqia në Itali zgjat rreth një javë, tha ai. “Është shumë më mirë se barka që vjen nga Libia, pasi e kanë të sigurt që do të mbërrijnë gjallë”, tha ai. “Kur emigrantët janë në det, ata mund të dalin në kuvertë, kështu që nuk janë thjesht skllevër në pritje, ku mund të jetë vetëm një banjo për 30 persona, kjo mund të jetë më mirë se kushtet në zonat e luftës nga vijnë”.
Një hetim italian në tetor tregoi se si po vinin jahte nga Greqia në brigjet e Pulias, rajonin në thembër të Italisë, që nga viti 2014 e mbushur me emigrantë që ishin nisur nga Siria dhe më gjerë. Trafikantët italianë që njihnin çdo liman dhe plazh të izoluar pas viteve kur sillnin cigaret nga Shqipëria, punonin me kapitenë grekë e shqiptarë për të drejtuar jahte nën hundën e rojeve bregdetare italiane. Më pas, në mars të vitit 2016, BE ra dakord t’i paguajë Turqisë një shumë prej 3.5 miliardësh për të ndaluar emigrantët që lundronin nga Turqia në Greqi, ndërsa rruga për në vendet e Europës veriore përmes Ballkanit u mbyll. Ata bënë që anija të funksiononte në mënyrë automatike dhe u hodhën në një barkë përpara se policia të arrinte, tha policia në një deklaratë. Jo të gjithë emigrantët vihen re kur ata mbërrijnë në bregdet. Në maj, një burrë dhe një grua nga Afganistani, të dy gjyqtarë, u gjetën duke festuar mbërritjen me sukses në Itali në një restorant peshku në Siçili.
Mbërritjet në Lipari, muajin e kaluar të emigrantëve të veshur me Dolce & Gabbana kanë hutuar autoritetet pasi ishulli vështirë të ishte destinacioni i parë i anijeve që vijnë nga Turqia. Kapitenët duhet të qarkullojnë në pjesën e poshtme të Italisë deri në Ngushticën e Messinës, Siçilisë së dikurshme, për të arritur.
Sipas Organizatës Ndërkombëtare për Migracionin (IOM), 1,286 zbarkuan në shtator, pasuar nga më shumë se 1,500 në tetor. Vëzhguesit raportojnë se të sapoardhurit, pothuajse të gjithë tunizianët, po braktisin vendet e tyre të lindjes, ndërsa ekonomia është e varfër dhe trafikantët ofrojnë udhëtime të shpejta në Evropë. Ndërkohë, plazhet rreth Sabratha në Libinë pa ligje janë bërë më të qetë, ndërsa trafikimi po reduktohet. Vetëm mbi 5,900 emigrantë u shpëtuan në det dhe u sollën në Itali në tetor pas largimit nga Libia, një rënie e madhe nga gati 27,400 të kapur gjatë tetorit të vitit të kaluar. Rënia ishte pjesërisht për shkak të patrullimeve shtesë nga roja bregdetare libiane e trajnuar dhe e financuar nga Bashkimi Evropian, e cila ka ndaluar migrantët në det dhe duke i kthyer ato. Raporte të shumta thonë gjithashtu se Italia ka paguar milicitë në qytetin Sabratha për të ndaluar trafikimin njerëzor, edhe pse Roma i ka mohuar raportet. Megjithatë, anijet nga Libia, si dhe vdekjet në det, u ngritën në fund të tetorit, me 2,560 njerëz të shpëtuar midis 31 tetorit dhe 3 nëntorit, ndërsa një anije detare spanjolle u ankorua në Itali më 5 nëntor me trupat e 26 emigrantë femra që me sa duket u mbytën në det./http://www.latimes.com
