Në emisionin “Rudina”, në Tv Klan ishte i ftuar këtë të enjte, më 21 maj, avokati i mirënjohur Saimir Vishaj, i cili ka qenë shpesh në qendër të vëmendjes mediatike, në lidhje me karrierën e tij, ashtu edhe për shkak të jetës së tij personale, në të cilën i është dashur të përballojë disa sfida të njëpasnjëshme kohët e fundit.
Vishaj ka qenë pak kohë më parë në vëmendjen e medias, lidhur me sëmundjen e tij të rëndë, e cila e “gjunjëzoi” disi avokatin. Ai rrëfeu se mjekët në Shqipëri nuk i dhanë shpresa, duke “larë duart” se kishin bërë gjithçka çfarë kishin në dorë dhe se jeta e tij varej nga Zoti.
“Kam qenë duke dalë nga një seancë gjyqësore më 29 prill 2025, ku papritur kam rënë në tokë, nuk e di arsyen. Unë jam shumë i rregullt në bërjen e check up-it dhe analizave. E vetmja gjë që nuk më kishin bërë ishte kolonoskopia dhe kam shkuar gjysmë i vdekur në Itali. Ata më pas më zbuluan që kisha një kancer në zorrë të trashë, i cili më kishte hedhur disa vatra në mushkëri. I jam nënshtruar gati 12 orë një operacioni me robot në Itali, ku kam pastruar kancerin dhe aktualisht jam mes Amerikës dhe Shqipërisë, ku po i japim dorën e fundit dy-tre vatrave të vogla të kancerit që më ndodhen në trup. Mosbërja e saj më çoi tre herë në gjendje kome. Tre herë kam qenë i intubuar, ku luaja me jetën me minuta, me sekonda.”
Avokati Vishaj u shpreh pozitiv në lidhje me gjendjen e tij shëndetësore, duke u bazuar në optimizmin që i kanë reflektuar mjekët mbi betejën e tij me sëmundjen e rëndë.
“Nuk duhet të stresohem, duhet ta marr jetën më butë, pasi në 35 vite avokati, edhe unë i përjetoja ngjarjet dhe ndoshta kjo ishte një nga pasojat që erdhi kjo sëmundje dhe agravoi kaq shpejt.”
Nga ana tjetër, një nga sfidat e mëdha me të cilat i është dashur të përballet gjatë luftës me sëmundjen, ishte divorci pas një martese 35-vjeçare.
“Vijmë nga SHBA, pasi kishim bërë një pjesë të kimioterapisë, të cilën do e vazhdonim në Shqipëri. Bashkëshortja nuk e përtypi dot që ne do të jetonim në Shqipëri dhe një ditë të bukur, pas 2-3 ditësh, më tha ‘do të iki të rregulloj një dhemballë’ dhe nuk u kthye më në shtëpi. Më pas mora vesh që kishte ikur tek dy çunat në Amerikë dhe sot ndodhet atje. Unë bëra divorcin legal, duke i dhënë fund marteses. Me dashje, pa dashje, ndodhi!”
Avokati u shpreh se vetmia është një nga plagët më të mëdha me të cilat i është dashur të përballet në këtë periudhë, për të cilën u shpreh se po e vuan shumë.
“Mjerë ai që e vuan vetminë. Më mirë të vdesësh se të jesh i vetmuar. Vetmia, sidomos për burrat, është shumë e rëndë. Të fillosh të lash enët, të lash rrobat, të pastrosh, të bësh punët, të bësh punët më të rëndomta, të vesh i veshur në punë dhe natën pastaj të flesh vetëm është shumë e rëndë. Ndonjëherë them më mirë të kisha vdekur se ta ndjeja veten të vetmuar. Por ja që po ia dal, po ia dal tani, jam mësuar. Ky është fati.”
Në lidhje me karrierën e tij, Vishaj pohoi se i është kthyer jetës së tij profesionale me kohë të plotë, falë dëshirës, energjisë dhe vullnetit që e karakterizon.
“Këtë energji e pasqyroj dhe në punë, jam një vlonjat i egër përpara një padrejtësie që bëhet, e shfaq natyrën time në seancë gjyqësore, kur kam të drejtë dhe pala tjetër e ka shumë të vështirë të ndeshet me mua sepse jam vetvetja, nuk shtirem dhe nuk bëj kompromis.”
Avokati Vishaj deklaroi se 80% të çështjeve gjyqësore në të gjithë karrierën e tij i ka fituar.
Bëjmë të ditur se avokati pak kohë më parë ka bërë publike në rrjetet e tij sociale, situatën e vështirë në të cilën është gjendur, ku krahas sëmundjes, vetmia u ul këmbëkryq tek ai pas divorcit, duke shprehur keqardhje dhe nota vuajtjeje në të gjithë postimin e tij.
Një pjesë e postimit të tij:
“Vetmia është gjëja më e rëndë që i ndodh njeriut. Linda nga dy prindër të mrekullueshëm, u bëra një baba i denjë i dy djemve me mbiemër Vishaj, por ç’e do, sot mamaja e djemve u divorcua nga gjykata e Tiranës duke e përdhosur mbiemrin Ruka dhe duke hequr përfundimisht mbiemrin Vishaj.
Ja pra kjo është vetmia që kur të zë një sëmundje, ish gruaja ikën me vrap duke e lënë në vetmi atë që kishte 35 vite që bashkëjetonte.
Kur ishim mirë s’kishte vetmi, tashmë vetmia u ul këmbëkryq në shtëpinë time…”
