Nga Erjon Braçe
Gënjen për qejf!
Gënjen për vëmendje!
Gënjen për hall!
Gënjen për të fituar!
Gënjen nga urrejtja!
Gënjen për të vrarë të vërtetën!
Ti besh e kesh te gjitha bashke,
je i semure dhe kjo eshte semundje.
Por kur genjen sy me sy apo me keq,
genjen duke pare permes kameras miliona sy, deshmon sa ske respekt per cilindo qe sheh e degjon duke i marre si te paditur dhe per kete shkak meritojne ti genjesh.
Ka edhe me keq se kaq;
Tamam kur mbush nje studio me genjeshtare dhe e nderton si pusi, si prite per te bere copash nje njeri qe eshte aty te thote te verteten e tij,
te gjykohet per te sy e faqe miliona njerezve!
Qello me rrena pa turp ne pusine televizive dhe kur e verteta te vjen si dokument, si foto,
si fakt e si prove, nuk turperohesh por turpin e ha me buke dhe sulmon te verteten,
ta relativizosh, ta zhbesh!
Por me e keqja eshte se genjeshtra mbetet,
per ta mbrojtur si te tille, shitur si te vertete akoma e akoma, duhet nje thyerje;
Sajon dy;
E para, duke hapur kapakun e hekurt-bere prej popullit me vote keshtu, te nje pusete dixhitale qe si cdo e llojit te saj, nuk ndryshon me moshen, eshte e tille-pusete tek e cila njerezit do shkarkojne perhere me te keqen e tyre,
ate qe trupi biologjikisht, kimikisht e fiziologjikisht se mban dot;
ESHTE SI CLIRIM!
E dyta, duke sulmuar te verteten fiks me ate qe te genjen edhe per oren!
Dhe eshte e cuditshme,
behen bashke tek genjeshtra;
AI QE TE GENJEN PER SAHATIN, AI QE TE GENJEN PER OREN, AI QE KA EMISION DHE MISION PER TE KEPUTUR DOREN QE TE TREGOJE OREN DHE AI QE NDOT NE CDO ORE!
