Ish-truproja i Fatos Nanos, Viktor Agolli, ka folur dje mbi grushtin e shtetit të 1998, ku opozita e asaj kohe sulmoi godinën e Kryeministrisë. Në një emision, ai u shpreh se Fatos Nano u arratis nga godina dhe u strehua në Maqedoni, teksa deklaroi se i fundit që u largua ishte Edi Rama. Mirëpo me të ka replikuar Arben Malaj, ish-ministër i qeverisë Nano dhe që ka qenë brenda asaj godine më 14 shtator 1998. Ai ka rrëfyer atë që sipas tij, është e vërteta e asaj që ndodhi brenda kryeministrisë.
Reagimi i plotë
Truprojat e çdo politikani apo të drejtuesve të institucioneve kushtetuese meritojnë mirënjohje. Problemi i tyre është deformimi i historisë pas disa viteve, për t’u përshtatur me rrethanat përfituese. Kësaj “sëmundjeje” nuk i ka shpëtuar dot as Tori. Ja pse:
1. Fatos Nano nuk ka dashur të largohej nga godina. Kemi qenë disa ministra që këmbëngulëm, pasi urrejtja vrastare e kryengritësve të PD-së ishte drejtuar ndaj Nanos. Pasi ai u largua, ku dhe përgjegjësia morale dhe ligjore i mbetet Gardës?
2. Kryeministri dhe qeveria e kishin bërë të qartë se mbrojtja e Kryeministrisë do të bëhej pa provokuar dhe goditur protestuesit — 100 për qind ndryshe nga ajo që ndodhi më 21 janar.
3. Protestues të armatosur sulmuan Kryeministrinë, duke plagosur komandantin e Gardës, Licaj.
4. Garda e Republikës ra, por më e rëndësishme është që ajo protestë nuk u kthye në një përleshje të përgjakshme.
5. Protestuesit hynë brenda Kryeministrisë dhe godisnin si të çmendur.
6. Kishim mbetur vetëm 3-4 ministra dhe po mbroheshim nga plumba, duke u mbështetur pas kolonave mbajtëse dy kate më lart.
7. Kur humbëm shpresat dhe rreziku vdekjeprurës po na afrohej, plumbat po na rrethonin nga çdo krah.
8. U fol se Berisha kishte marrë telefonata paralajmëruese dhe kërcënuese për t’u tërhequr nga Kryeministria. Pikërisht atyre telefonatave nga Washingtoni, Berisha iu bind menjëherë.
8. Pasi dështuan të pushtonin kryeministrinë, protestuesit u sulën drejte Gardës, ku rrëmbyen një tank.
10. Partia Demokratike u bë e para parti në Evrope pas viteve 90-të që mbajti përpara selisë se saj – një tank luftarak.
9. Se kush iku i pari apo i fundit nga godina e kryeministrisë nuk ka shumë rëndësi, por të vërteten e dimë vetëm ne katër të fundit që fatmirësisht i shpëtuam vdekjes.
10. Përbetimi i Torit se i fundit iku Rama është i pavërtetë dhe i pasinqertë.
10.1. Sepse Tori iku më shpejt se të tjerët, për të shoqëruar Kryeministrin. Pra nuk është dëshmitar okular.
10.2. Garda, besoj në atë kohë, nuk kishte drone për të ndjekur në kohë reale zhvillimet brenda Kryeministrisë.
10.3. Tori ndoshta pa vet-dije, por ndoshta pa me qëllim përfitues, mashtron opinionin publik, pasi nuk ka qenë dëshmitar okular i zhvillimeve të fundit në Kryeministri.
Ky sqarim nuk ka të bëjë me Torin, por me të vërtetat historike, të cilat nuk mund t’i deformojë as vetë Tori.
