Qeveria e Venezuelës duket se e ka braktisur ish-presidentin Nicolás Maduro që po përballet me drejtësinë amerikane në New York. Financial Times raporton se gjatë thuajse dy javëve bisedime me opozitën, ish-presidenti nuk është përmendur fare.
Në janar, presidentja në detyrë Delcy Rodríguez e cilësoi arrestimin dhe nxjerrjen me forcë nga Venezuela të Maduros dhe bashkëshortes së tij, Cilia Flores si “agresion i neveritshëm”. Vëllai i saj, kreu i parlamentit të Venezuelës, tha se ata “nuk do të pushojnë” derisa ai të lirohet nga qelia e një burgu në Brooklyn, ku përballet me akuza për trafik droge.
Por këto kërkesa nuk u ngritën fare gjatë pesë seancave të negociatave që përfunduan javën e kaluar duke befasuar opozitën.
“Maduro dhe Flores thjesht nuk ekzistojnë në tryezën e negociatave”, tha një figurë e opozitës për FT. “I kanë fshirë nga historia.”
Qeveria amerikane ka mbështetur Rodríguez, ish-zëvendëspresidenten e Maduros, që kur forcat speciale e rrëmbyen udhëheqësin autokrat në një operacion të guximshëm gjatë natës, më 3 janar. Në këmbim, ajo ka hapur burimet e pasura natyrore të vendit ndaj investitorëve të huaj, duke u dhënë kompanive amerikane akses në rezervat e naftës.
Raundi i parë i negociatave me opozitën kishte për qëllim arritjen e një marrëveshjeje për hapat drejt zgjedhjeve të reja presidenciale, por solli pak rezultate konkrete.
Të dyja palët u përqendruan te mënyra e financimit të rimëkëmbjes pas tërmeteve shkatërruese të qershorit, duke kërkuar riatdhesimin e rreth 4 miliardë dollarëve në ar të pastër, të ruajtur në kasafortat e Bankës së Anglisë. Ato ranë gjithashtu dakord të nisnin punën për reformimin e sistemit të drejtësisë.
Pas përfundimit të bisedimeve, qeveria tha se kishte liruar 131 të burgosur politikë, megjithëse organizata për të drejtat e njeriut Foro Penal tha se mund të verifikonte vetëm lirimin e të paktën 78 prej tyre.
Por, sipas analistëve, një fat i tillë nuk dukej se ishte në plan për Maduron, të cilin Rodríguez, një socialiste revolucionare gjatë gjithë jetës së saj, dikur e kishte quajtur presidentin “e vetëm dhe të vetmin” të Venezuelës.
Sa i përket qeverisë, “fati i tij tashmë është vulosur”, tha Edward Rodríguez, një analist dhe konsulent venezuelian. “Ata do ta lënë çështjen të ndjekë rrjedhën e saj, ndërsa përqendrohen te prioriteti i tyre i vetëm: mbijetesa.”
Në janar, në qytete të ndryshme të Venezuelës u vendosën tabela dhe postera që kërkonin lirimin e Maduros dhe së shoqes, por shumë prej tyre janë hequr. Muralet pro-Maduros, të pikturuara përpara arrestimit të tij, janë mbuluar me bojë. Në Karakas kanë mbetur vetëm një numër i vogël portretesh gjigante të çiftit tashmë të rrëzuar nga pushteti.
Rodríguez, fjalimet e shkurtra të së cilës janë ndryshe nga fjalimet popullore dhe të zjarrta të Maduros, e përmend rrallë ish-shefin e saj gjatë daljeve publike, përfshirë edhe fjalimin e saj pas përfundimit të bisedimeve javën e kaluar. Negociatat kanë qenë ngjallur diskutime brenda opozitës edhe për shkak të lënies mënjanë të lideres së saj më popullore, fitueses së Çmimit Nobel, María Corina Machado
