I vetmi që reagoi kur në orët e vona të mbrëmjes nisin të qarkullojnë lajmet për vdekjen e Khameneit është Ali Larijani. Ai as nuk e konfirmoi dhe as nuk e mohoi lajmin, por përmes një mesazhi në rrjetin social X premtoi hakmarrje ndaj rivalëve ndërkombëtarë dhe paralajmëroi një mësim të paharrueshëm për ata që i quan shtypës. Larijani, 67 vjeç, i cili drejton Këshillin e Lartë të Sigurisë Kombëtare, njihet si një njeri besnik i Khameneit, pavarësisht fërkimeve që kanë pasur në të kaluarën. Emri i tij është bërë gjithnjë e më i lakuar javët e fundit si një pasardhës i mundshëm.
Sipas Kushtetutës iraniane, në raste të tilla krijohet një këshill i përkohshëm me tre anëtarë që merr drejtimin e vendit deri në emërimin e pasardhësit nga një asamble prej 88 klerikësh. Megjithatë, shërbimet e inteligjencës perëndimore dhe analistët besojnë se rolin vendimtar në epokën pas Khameneit do ta luajnë rojet revolucionare, të njohur si pasdaranët. Thuhet se vetë Khamenei kishte përgatitur një plan për mbijetesën e sistemit, duke kërkuar nga drejtuesit ushtarakë dhe civilë që të propozonin emrat e mundshëm për pasardhës. Në këtë periudhë tranzicioni, roli i Larijanit pritet të jetë kyç, krahas Mohammad Ghalibaf, i cili është kryetari aktual i parlamentit dhe ish-drejtues i lartë ushtarak.
Larijani vjen nga një familje e rëndësishme fetare dhe përfaqëson vazhdimësinë e Republikës Islamike, ndonëse ai ka një arsimim laik dhe ka mbrojtur temë doktorature për filozofin Immanuel Kant. Kjo figurë e ndërlikuar urrehet nga rrymat e reja populiste në Iran që e shohin si simbol të aristokracisë fetare. Lufta për pushtet pritet të jetë e ashpër dhe do të nxjerrë në pah përplasjet mes grupeve të ndryshme ushtarake dhe klerit. Një tjetër figurë që po përpiqet të fitojë terren është ish-presidenti Hassan Rouhani, i njohur si politikan i moderuar që arriti marrëveshjen bërthamore me SHBA-të në vitin 2015. Rouhani ka një përvojë të gjatë në qeverisje dhe gëzon mbështetje në qarqet fetare, por shihet me dyshim nga konservatorët e skajshëm.
Në listën e kandidatëve të mundshëm është edhe Hassan Khomeini, nipi i themeluesit të Republikës Islamike, i cili gëzon peshë për shkak të mbiemrit dhe lidhjeve me aparatin e sigurisë. Nga ana tjetër, djali i Khameneit, Mojtaba, duket se nuk është një kandidat real, pasi babai i tij është shprehur kundër trashëgimisë familjare të pushtetit. Ndërsa lëvizjet në majat e shtetit kanë nisur prej kohësh, pyetja e madhe mbetet se si do të reagojë populli iranian, i cili pas shtypjeve të dhunshme të protestave, duket i vendosur për një ndryshim të vërtetë.
