Nga Ben Andoni
Duhet të prekësh realisht atraksionet turistike të vendit, mundësisht duke qëndruar, të shikosh e ndjesh realisht sesa larg janë premtimet e operatorëve dhe propaganda zyrtare me gjendjen në terren. Jo shumë larg Vlorës, në Orikum, mungon prej ditësh energjia; në Durrës afër plazhit nuk ka ujë; në të gjitha plazhet e tjera vazhdon problemi me plehrat, kurse konfuzioni dhe parregullsia e çmimeve raportohen kudo.
Është e vërtetë që në orët e fundit ka një reagim zyrtar se do të ketë ndërhyrje në sistemin e energjisë në Jug të Vendit, e që do të zgjasë deri më 30 Qershor dhe që do të ketë ndërprerje të vazhdueshme të energjisë, por si ka mundësi që i njëjti problem ka qenë dhe një vit më parë (tre dhe katër e më shumë edhe kur ishte opozita në fuqi) dhe nuk mjaftoi harku kohor i një viti për të zgjidhur problemin. Ndërkohë çmimet kanë filluar të rriten pa sens, teksa mungojnë kontrollet e autoriteteve përkatëse, qoftë për çmimet por edhe cilësinë e ushqimeve.
Ende institucionet shtetërore mbahen me pak artikuj pozitivë që shkruhen për mrekullitë natyrore shqiptare dhe ushqimin bio dhe të lirë nga media e huaj, që në thelb vazhdojnë të na shikojnë si ekzotikë me bunkerë dhe burrnesha. Ndërkohë që sa të mjaftueshme janë këto, kur vendet fqinje kanë filluar një ekspansion të madh për të thithur masën e madhe të turistëve rusë dhe europiano-perëndimorë, që i janë larguar të detyruar Turqisë.
Shoqata Shqiptare e Turizmit (ATA), pak ditë më parë, përballë këtij realiteti iu desh të reagojë ashpër në një deklaratë për shtyp lidhur me situatën e rënduar të turizmit në Shqipëri, ku rreshtonte problemet kryesore institucionalisht: ndërprerjet e energjisë dhe shtrenjtimin e saj, kantieret e ndërtimit, plehrat, infrastrukturën e papërshtatshme dhe mungesën e incentivave që po e bën vendin jo konkurrues në raport me rajonin!!! Me pak fjalë, të gjitha arsye që Shqipëria të mos përfitojë nga zhvendosja e kërkesës turistike, ndryshe nga vendet e rajonit që po unifikojnë politikat e po rrisin me shumë kujdes stimujt.
Shembulli është Maqedonia që ka simuluar fluturimet low cost, kurse Mali i Zi po imiton Turqinë me kushtet e saj duke ndërtuar resorte, Serbia pak më tej, po merret me një koncept të ri për rregullimin e atraksioneve kulturore dhe historike.
Po nuk mbaron këtu, në akse kryesore në vend ende punohet, sipas një rregulli shumëvjeçar në vend, që rregullimet dhe riparimet lihen mu në pik të sezonit, kurse pushteti lokal vendos stërkëmbësha dhe vazhdon të ankohet për mungesë përgjegjësie dhe kompetencash!
Shqipëria brenda sipërfaqes së saj prej 28.748 km2 me shtrirje nga veriu në jug ofron një larshmëri interesante peizazhi por edhe mundësi natyrore prej thyerjes së relievit dhe shumë formave të zhdërvjellëta të tij. Klima është favorizuese pasi 80 – 90 për qind e ditëve të vitit janë me diell, ose mesatarisht 2200 orë e ngrohin vendin tonë. Falë kësaj klime, sezoni i plazhit duhej të zgjaste nga 4-5 muaj në vit, por që ne e shfrytëzojmë jo më shumë se 2-3 muaj me kapacitet të plotë.
Dhe, në fund, është e vërtet që Shqipëria po ankoron dhe “kroçerat” ndërkombëtare, që lundrojnë nëpër Mesdhe, por aman Shqipëria nuk është ende një stacion i qëndrueshëm turistësh prej një politike që humbet energji për gjëra pa vlerë dhe që kusht ka vendosur vetëm një propagandë, që nuk është aq larg të së shkuarës, por tashmë thjesht me një kopertinë të re. Kështuqë veçmas elementëve pozitivë, trendi rritës i Shqipërisë në turizëm është ende shumë larg asaj që duhej të ishte për të ndihur ekonominë e brishtë vendase. Dhe, ky është një shqetësim jo i vogël: Të paktën për shtetin tonë që duhet të mësonte nga imazhi i rremë i paraardhësve. (b.an)
