Trump, nga ëndrra për Nobelin e Paqes tek presidenti që ndezi më shumë fronte lufte

Gjatë gjithë fushatës presidenciale, Donald Trump kishte paralajmëruar amerikanët të mos votonin kundërshtaren e tij, Kamala Harris.

“Ajo do t’ju çojë në luftë, ndërsa unë jam presidenti i paqes dhe do të mendoj vetëm për të përmirësuar jetën e amerikanëve”, kishte premtuar ai, duke shkaktuar ovacione mes mbështetësve.

Disa paraardhës të tij kanë udhëhequr konflikte të vërteta, shumë më të mëdha dhe me bilance tragjike (Korea e Harry Truman, Vietnami i Lyndon Johnson dhe Richard Nixon, si dhe Iraku i Bush-ëve), por pas sulmit të koordinuar me Izraelin kundër Iranit, Trump e ka kthyer Lindjen e Mesme në një fuçi baruti dhe ka vënë në alarm Evropën.

Kanë kaluar tashmë më shumë se një vit që kur manjati urdhëroi sulme ushtarake në mbarë botën, kundër organizatave terroriste dhe bandave kriminale. Gjithçka filloi më 1 shkurt 2025, kur Shtetet e Bashkuara bombarduan në Somali pozicionet e grupit terrorist të Shtetit Islamik. Dyzet ditë më vonë, më 13 mars, forcat e koalicionit të udhëhequra nga SHBA-të, së bashku me inteligjencën irakiane, kishin vrarë një lider të ISIS-it me një “sulm ajror të saktë”.

Midis marsit dhe qershorit, SHBA-të kishin nisur sulme detare dhe ajrore kundër rebelëve Houthi në Jemen, në një operacion që shefi i Pentagonit, Pete Hegseth, e kishte vënë në rrezik duke shpërndarë koordinatat ushtarake në një bisedë të pa kriptuar, ku gabimisht ishte futur edhe një gazetar.

Në qershor, pas negociatave për çështjen bërthamore, SHBA-të iu bashkuan Izraelit, i cili kishte goditur Teheranin në “luftën e dymbëdhjetë ditëve”, duke shkatërruar tre objekte bërthamore në Fordow, Natanz dhe Isfahan, me bombardues B-2 dhe raketa Tomahawk të lëshuara nga nëndetëse.

Menjëherë pas kësaj, Trump shpalli triumfalisht “fshirjen totale” të objekteve dhe zhdukjen e kërcënimit bërthamor. Në shtator, në Karaibe dhe Oqeanin Paqësor nisën sulmet ndaj anijeve të trafikantëve të dyshuar venezuelianë, që sollën mbi njëqind të vdekur në tre muaj. Më 19 dhjetor, SHBA-të sulmuan ISIS-in në Siri, këtë herë si përgjigje ndaj një atentati të grupit terrorist në një bazë ushtarake amerikane.

Më 16 janar, komanda amerikane kreu një sulm në veriperëndim të Sirisë, duke vrarë Bilal Hasan al-Jasim, i lidhur me Al-Qaeda dhe i dyshuar për planifikimin e pritës ku, në dhjetor, kishin humbur jetën dy ushtarë amerikanë.

Terroristët e ISIS-it ishin goditur edhe në Nigeri, ditën e Krishtlindjes, në një sulm ajror që Trump e quajti “vdekjeprurës” për dhjetëra luftëtarë islamikë. Më 3 janar, SHBA-të ndërmorën operacionin e bujshëm në Venezuelë, duke kapur presidentin Nicolás Maduro. Sipas burimeve të Karakasit, amerikanët kishin vrarë mbi njëqind persona në atë sulm.

Në mes të këtyre sulmeve, “presidenti i paqes” shpalli se do të merrte kontrollin e Panamasë, do të aneksonte “në një mënyrë ose tjetër” Groenlandën, dhe zbuloi synimin për të “fituar miqësisht Kubën”. Në Havanë kanë filluar të mendojnë se janë objektivi i radhës.

Shkrim nga Massimo Basile për La Repubblica