Nga Aaron Blake, CNN*
Kanë kaluar më shumë se dy muaj që kur Presidenti Donald Trump njoftoi një armëpushim me Iranin, duke thënë në atë kohë se të dyja palët ishin pranë një marrëveshjeje.
Trump tha në rrjetet sociale më 7 prill se ata kishin përparuar “shumë” në bisedime, por u duheshin dy javë që “Marrëveshja të përfundohej dhe të zyrtarizohej”. Ai e mbylli deklaratën duke thënë se “është një nder që ky problem afatgjatë po i afrohet zgjidhjes”.
Sigurisht, zgjidhje nuk pati. Por Trump, megjithatë, gjatë dy muajve që pasuan vazhdoi të sugjeronte se një marrëveshje ishte shumë afër. Madje shumë shpesh.
Duke përfshirë edhe periudhën para armëpushimit, ai e ka bërë këtë të paktën 37 herë. Ky është numri i rasteve kur ai ka thënë drejtpërdrejt — në postime në rrjetet sociale, dalje publike dhe telefonata me mediat — se një marrëveshje ishte pranë ose ka pretenduar se Irani ishte i dëshpëruar për ta arritur një të tillë.
Nuk ka asnjë tregues se kjo është më e vërtetë sot sesa ishte më 7 prill. Por Trump vazhdon ta thotë këtë, ose sepse është i shkëputur nga realiteti, ose sepse po përpiqet të qetësojë tregjet financiare, ose sepse mendon se mund ta bëjë marrëveshjen realitet vetëm duke e përsëritur.
Por është e qartë se ky nuk është më një pretendim që njerëzit duhet ta marrin seriozisht.
Gjithçka filloi më 23 mars, më pak se një muaj pas fillimit të luftës. Trump po u fliste gazetarëve jashtë avionit Air Force One për disa bisedime të supozuara paqeje dhe përmendi “pika kryesore pajtimi, do të thosha — pothuajse të gjitha pikat e pajtimit”. Në fakt, Irani i mohoi negociatat.
Ditën tjetër, ai filloi të përsëriste atë që tashmë është kthyer në një refren të zakonshëm: se Irani ishte i dëshpëruar për të arritur një marrëveshje.
“Mendoj se do t’i japim fund,” shtoi Trump. “Nuk mund ta them me siguri.”
Më 25 mars, kjo u shndërrua në pretendimin se Irani donte “kaq shumë të bënte një marrëveshje”. Më 26 mars, në një mbledhje të kabinetit, Irani po “përgjërohej për të bërë një marrëveshje”.
Më 29 mars, gjatë një bisede me gazetarët në Air Force One, Trump u pyet nëse parashikonte arritjen e një marrëveshjeje javën e ardhshme, dhe ai u përgjigj: “Po, shoh një marrëveshje me Iranin, po.”
Presidenti Donald Trump u flet anëtarëve të medias në bordin e Air Force One, gjatë udhëtimit drejt Joint Base Andreës, Maryland, më 29 mars.
Parashikimet e Trumpit nisën të bëheshin më këmbëngulëse në këtë pikë. Më 6 prill, ai tha se ata kishin qenë “shumë afër një marrëveshjeje” para një pengese.
Ditën tjetër, ai njoftoi armëpushimin, i cili fillimisht supozohej të zgjaste dy javë, ndërsa të dyja palët do të punonin për të finalizuar marrëveshjen.
Një javë më vonë, më 15 prill, ai i tha Fox Business: “Mendoj se është afër fundit, e shoh si shumë afër fundit.”
“Do të shohim çfarë do të ndodhë,” shtoi ai. “Mendoj se ata duan shumë të bëjnë një marrëveshje.”
Në ditët në vijim, Trump pothuajse dha garanci se gjithçka kishte marrë fund:
“Marrëveshja me Iranin duket shumë mirë dhe do të jetë një marrëveshje e mirë,” u tha ai gazetarëve më 16 prill.
Më 17 prill, ai pretendoi në tri dalje të ndryshme se Irani kishte “rënë dakord për gjithçka”, se “mendoj se do ta arrijmë marrëveshjen brenda një ose dy ditësh” dhe se “nuk mendoj se ka shumë dallime të rëndësishme”.
Dhe më 20 prill, në një postim në Truth Social, ai parashikoi se “e gjitha do të ndodhë, relativisht shpejt!”
Pavarësisht se kjo nuk u realizua, Irani, sipas tij, ishte ende “duke vdekur për të bërë një marrëveshje” më 30 prill.
“Kur të përfundojë lufta, gjë që nuk duhet të zgjasë shumë…” u tha ai gazetarëve më 1 maj.
Trump i frenoi për pak kohë parashikimet e tij, përpara se të njoftonte më 18 maj se po shtynte sulmet ushtarake për “dy ose tri ditë” me kërkesë të vendeve të Lindjes së Mesme, “sepse ato mendojnë se janë shumë afër arritjes së një marrëveshjeje”.
Në këtë pikë, edhe vetë Trump dukej se e pranonte sa shpesh kishin dalë të gabuara parashikime të tilla.
“Kemi pasur periudha kur mendonim se ishim pak a shumë afër arritjes së një marrëveshjeje dhe nuk funksionoi,” tha Trump, përpara se të shtonte: “Por kjo është pak ndryshe.”
Nuk ishte ndryshe. Por ai nuk u tërhoq.
“Do ta përfundojmë atë luftë shumë shpejt,” tha Trump më 19 maj në një piknik të Kongresit.
Më 23 maj, ai bëri përsëri deklarata të ngjashme me ato të 17 prillit. Ai tha se administrata ishte “shumë më afër” një marrëveshjeje. Tha se marrëveshja ishte “në masë të madhe e negociuar, në pritje të finalizimit”. Dhe tha se marrëveshja do të shpallej “së shpejti” dhe se po diskutoheshin “aspektet përfundimtare”.
Më 28 maj, në një intervistë me nusen e djalit të tij, Lara Trump, gjërat ishin “afër një marrëveshjeje shumë të mirë”.
Dhe të dielën, ai siguroi se ata ishin “shumë afër arritjes së një marrëveshjeje”, por se Irani dhe Izraeli po e rrezikonin atë duke u përfshirë në një përplasje anësore.
“Jemi shumë afër një marrëveshjeje përfundimtare me Iranin,” i tha ai Axios. “Do të jetë një marrëveshje e mirë. Nuk dua që ajo të dështojë për shkak të asaj që po ndodh tani.”
Ishte të paktën hera e tretë që Trump i thoshte Axios se një marrëveshje ishte e afërt. Pastaj, të hënën, gjatë një tubimi telefonik për senatorin luftënxitës Lindsey Graham të Karolinës së Jugut, Trump parashikoi përsëri një “fitore totale” brenda dy javëve të ardhshme.
“Po negociojmë tani; ata duan të bëjnë një marrëveshje shumë të mirë,” tha Trump.
Pastaj shtoi: “Ata janë të gatshëm të na japin gjithçka.”
*https://www.cnn.com/2026/06/09/politics/times-trump-iran-deal-close
