Nga Ben Andoni
Mund të kuptosh seriozitetin e një vendi, kur në probleme madhore nuk ka ndasi. Por, Shqipëria edhe në rastet ekstreme në vitet e fundit ka treguar se është e ndarë. Janë dy Shqipëri, në fakt, njëra e atyre që janë të lidhur me njerëzit e pushtetit dhe tjetra e atyre që janë larg pushtetit. Kështu ndodh edhe me reformat e inincuara prej një pale që me pa asnjë dyshim do hidhen poshtë prej tjetrës.
Një e tillë po ndodh sot me përgatitjen e draftit për reformën në arsim. Si asnjëherë kanë mbyllur krejt gojën, njerëzit që janë afër pushtetit dhe të tjerët që e ndjejnë veten jashtë tij, kritikojnë e kritikojnë pa fund. Një reformë e mëparshme, ajo që lidhej me ndarjen administrative na mësoi se palët tek ne jo vetëm janë krejt të ndarë, por më shumë se interesi për reforma vitale për vendin, vuajnë protagonizmin e tyre.
Duke ardhur në argumentin tonë, në të gjithë këto muaj, nuk u bë e mundur që Opozita të ishte pjesëmarrëse direkt dhe të harxhonte energjitë e vërtetë për kauzën e arsimit, e cila dukshëm kishte elementë ku mund të kapej. Të vetëm studentët dhe pak zëra nuk mund të bënin asgjë. Kurse maxhoranca, as nuk e bëri të mundur seriozisht, që tryezat të ishin më gjithëpërfshirëse. Ndërkohë, Opozita merret vetëm me protesta për protesta dhe asnjëherë duke vendosur gishtin në plagë. Kjo bën që maxhoranca në parlament me forcën e kartonave dhe me arrogancën e pushtetit të aprovojë gjithçka që serviret nga qeveria. Ashtu, si do ndodhë dhe me draftin e fundit.
Arsimi është një nga fushat primare të vendit dhe pasojat e keqmenaxhimit të tij Shqipëria po i ndjen shumë. Reforma në fjalë, jo vetëm mëtohet se nuk sjell zhvillim, por me shumë gjasa do sjellë probleme. Pa përmendur ato që kanë dalë prej kulisave, e që artikulohen me gjysmë zëri për favorizim të privatëve në kurriz të shtetërorit, një gjë të dhëmb në vendin tonë: si ka mundësi që kur vjen puna për reforma jetike për vendin, palët thjesht janë apriori të ndarë, pa gjetur asnjëherë gjuhën që të punojnë si duhet…Pasi, një reformë e përbashkët, do të na tregonte serioz në angazhimet tona, që mbeten patetike.
