Dy psikologë amerikanë kanë treguar se dhënia e dhuratave na bën më të lumtur se marrja e tyre. Gëzimi për të dhuruar diçka zgjat më shumë se sa marrja e dhuratës. Me fjalë të tjera, për të parë dikë që me gëzim shpaketon dhuratat tona gjenerohet një emocion më intensifik dhe më i qëndrueshëm.
Kjo u demonstrua nga dy studiues nga Shkolla e Biznesit Booth të Universitetit të Çikagos dhe Shkolla e Menaxhimit Kellogg në Universitetin Northëestern, Profesor Ed O’Brien dhe Profesor Samantha Kassirer.
Të dy shkencëtarët erdhën në këtë përfundim pas përfshirjes së 100 studentëve universitar dhe rreth 500 njerëzve vullnetarë. Në rastin e parë ata iu dhanë nxënësve 5 dollarë në ditë për pesë ditë rresht; djemtë, të zgjedhur rastësisht, me këto para mund të blejnë diçka për veten e tyre çdo ditë (gjithmonë të njëjtën gjë) ose t’i dhurojnë ata për bamirësi. Në fund të çdo dite ata duhej të shkruanin shkallën e lumturisë në një copë letre.
Nga analiza statistikore e të dhënave u shfaq se djemtë që dhuruan gjithmonë ruanin të njëjtin nivel të lumturisë, ndërkohë që ata që mund të blinin diçka treguan një shembull zbritës të “gëzimit” të përjetuar. Rënia e lumturisë për shkak të arritjes së të njëjtës gjë për ditë të njëpasnjëshme pritej nga shkencëtarët, pasi ajo lidhet me konceptin psikologjik të “përshtatjes hedonike”.
Në terma të thjeshtë, përdoret për të fituar një përfitim të caktuar dhe nuk përfitojmë më nga ajo në aspektin e mirëqenies emocionale dhe psikologjike.
Në fund të fundit, edhe paradoksi i Easterlin paradoks (Easterlin Paradox), i njohur edhe si paradoksi i lumturisë, tregon se ndërsa rritim të ardhurat tona dhe mirëqenien tonë ekonomike, lumturia jonë rritet në një nivel të caktuar dhe pastaj fillon të ulet me një shëmbëlltyrë vendimtare zbritëse.
Dhurimi, megjithatë, nuk i nënshtrohet këtyre kufijve, dhe kënaqësia që përjetoni është gjithmonë e freskët dhe e angazhuar. “Nëse doni të mbani lumturinë me kalimin e kohës, hulumtimet e kaluara tregojnë se ne duhet të bëjmë një pushim nga ajo që po konsumojmë dhe përjetojmë diçka të re.
Hulumtimi ynë zbulon se lloji i gjendjes është shumë më i rëndësishëm sesa mendojmë: veprimi i përsëritur i dhënies, edhe në mënyra identike me të njëjtën temë, mund të vazhdojë të na japë gëzim sikur të ishte hera e parë “, tha profesori O’Brien.
Në eksperimentin e dytë, dy hulumtuesit morën të njëjtat rezultate si testi i parë, duke përfshirë në këtë rast rreth 500 përdorues të internetit në një lojë online.
Duke zgjidhur një mister të fjalëve, lojtarët mund të fitonin 5 cent; edhe në këtë rast, ata që fituan mund të zgjedhin nëse do t’i mbajnë paratë për vete apo t’i dhurojnë ato. Ashtu si në eksperimentin e parë, donatorët mbajtën lumturinë e mbajtjes së çmimit të vogël (të vogël) më gjatë.
Donacioni, sipas O’Brien dhe Kassirer, përmirëson reputacionin tonë prosocial dhe përforcon ndjenjën tonë të lidhjes shoqërore dhe përkatësisë në një komunitet, kështu që kur japim diçka, ndihemi kaq mirë.
Detajet e hulumtimit u publikuan në revistën shkencore të specializuar të Shoqatës për Shkencat Psikologjike. (Tema)
