Nga Mero Baze
Agron Shehaj përpiqet dita-ditës të komplikojë historinë e një pasurie të blerë 2.9 milionë euro dhe të shitur 15 milionë euro në Itali, sipas deklaratave të tij. Një herë ndryshon sipërfaqen, një herë ndryshon vendndodhjen e vilës dhe mallkon çdokënd që merret me pasurinë e tij.
Duhet ta marrë më qetë. Shqipëria ka një Inspektorat të Deklarimit të Pasurive dhe aty, përveç të dhënave publike që citohen nga kontrata, ai ka detyrim të depozitojë të skanuar kontratën. Kaq e thjeshtë është. Nëse nuk e ka bërë, ka shkelur ligjin shqiptar, por ka ende kohë ta korrigjojë dhe ta depozitojë. Pastaj debati merr fund, pasi kemi një dokument zyrtar të tij.
Tani le të kalojmë te deklaratat e tij publike. Në përpjekjen e pakuptimtë për të folur për metrat katrorë të vilës, herë 250 e herë 500, ai duket sikur kërkon të justifikojë çmimin. Nuk ka arsye ta justifikojë çmimin. Nëse e ka shitur 15 milionë euro, hallall t’i ketë. Për këtë nuk na nevojitet planimetria e shtëpisë së tij. Mund të jetë edhe 100 metra katrorë dhe mund ta ketë shitur 15 milionë euro. Ajo që i duhet ILDKPKI-së është dokumentacioni që provon deklarimin e transaksionit dhe, nëse është e aplikueshme, pagesën e tatimit mbi fitimin.
Sipas legjislacionit italian, nëse një pasuri e blerë 2.9 milionë euro shitet brenda pesë vjetëve, fitimi është i tatueshëm. Ligji parashikon që, në raste të caktuara, fitimi të tatohet me një tatim zëvendësues prej 26% ose sipas rregullave të zakonshme të tatimit mbi të ardhurat.
Nëse merret si bazë diferenca ndërmjet çmimit të blerjes dhe atij të shitjes, fitimi bruto do të ishte rreth 12.1 milionë euro. Në një skenar ku do të zbatohej norma 26% mbi të gjithë këtë fitim, tatimi do të ishte rreth 3.146.000 euro.
Tani nuk ka nevojë të bëjë debat as me Taulant Ballën, as me çdo gazetar që ia përmend këtë çështje. Mjafton të nxjerrë dokumentacionin që provon mënyrën se si është paguar tatimi për këtë transaksion sipas ligjit italian dhe debati mbyllet.
Nëse nuk e ka këtë dokumentacion, atëherë lindin pikëpyetje që kërkojnë sqarim edhe në Itali. Nëse dokumentet e depozituara pranë ILDKPKI-së nuk përputhen me dokumentet reale të transaksionit, atëherë çështja merr një dimension ligjor edhe në Shqipëri.
Videot në makinë apo duke ecur korridoreve të Surrelit nuk i bëjnë punë. E vetmja gjë që i bën punë është të depozitojë pranë ILDKPKI-së dokumentacionin që kërkon ligji dhe të tregojë dokumentet që provojnë trajtimin fiskal të shitjes së vilës. Me këto dokumente nuk mbetet më vend për spekulime.
Pa to, dyshimet vetëm shtohen. Meqë u bën llogaritë e pasurive të çdo biznesmeni, le të tregojë më parë llogaritë e veta, përputhshmërinë me ligjin italian dhe atë shqiptar, e pastaj le t’i shpenzojë i qetë paratë duke bërë video.
Një fjalë e urtë shkodrane, kur do të mallkojë dikë thotë “TË HYFTË VEHTJA NË QEJFË”.
Edhe Gone zhapulanit, i hyri vehtja në qejfë, pagoi 700.000 euro për të hyrë në politikë.
Tani, kjo KODOSH politike, do ti fusë në bythë, ( sipas një proverbi nga labëria), “TYTËN E KOBURES ME GJITHË THEP”, duke ja rrotulluar mirë në VËRRË, për ta gjakosur e për ta bërë ti dhëmbë mirë, për tërë jetën, duke mallkuar vehten që HËNGRI MUT, që i dha ryshfet lekët Luli Bashes, për tu bërë njëçikë deputet.
Tashti paguan “taksën e llapës”, që siç i thonë, “goja llap e shpina gërdap”.