Banorët e Koresë Veriore do të votojnë për t’i zgjedhur deputetët e parlamentit. Ky është votimi i dytë që nga ardhja në pushtet e diktatorit Kim Jongut. Sidoqoftë, zgjedhjet në këtë shtet zhvillohen “pak” më ndryshe se në shtetet tjera.
Votimi për Asamblenë Supreme Popullore është i detyrueshëm për të gjithë dhe votuesit nuk kanë mundësi të përzgjedhjes së kandidatëve. Çdo shprehje e kundërshtimit është gjë shumë e rrallë dhe nuk raportohet.
Pjesëmarrja në zgjedhje është gjithmonë gati 100 për qind dhe miratimi i aleancës qeverisëse bëhet unanimisht.
Koreja Veriore është një shtet i izoluar, i cili gjithnjë qeveriset nga dinastia e familjes Kim. Qytetarët e këtij shteti janë të detyruar të shfaqin devotshmëri ndaj kësaj familjeje dhe udhëheqësit aktual.
Në ditën e zgjedhjeve, të gjithë banorët që janë më të vjetër se 17 vjeç janë të obliguar të marrin pjesë në zgjedhje. “Në shenjë besnikërie ndaj pushtetit, duhet të zgjoheni herët dhe ka gjasa që do të prisni në radhë të gjatë”, thotë analisti Fyodor Tertitsky.
Në fletën e votimit ndodhet vetëm një emër, në të nuk ka katrorë dhe votuesit nuk duhet të shkruajnë asgjë. Ata vetëm duhet ta vendosin fletën në kuti.
Njerëzit që refuzojnë ta votojnë kandidatin e vetëm vihen nën vëzhgim të policisë sekrete dhe ka shumë gjasa që të shpallen të çmendur, shkruan BBC.
Ekziston edhe një kabinë votimi ku mund të votonit në mënyrë private, por duke bërë këtë do të ngrinte dyshime të menjëhershme, thonë analistët.
Pasi të largoheni nga qendra e votimit, ju pritet të bashkoheni me grupet e gëzuara jashtë për të shprehur lumturinë tuaj për të qenë në gjendje të hedhni votën tuaj për udhëheqjen e mençur të vendit.
“Në mediat shtetërore, ditët e zgjedhjeve portretizohen si ngjarje festive, me njerëz jashtë secilës vendvotim që feston,” shpjegon Minyoung Lee, një analist me NK News – një faqe interneti për specializimin e Koresë së Veriut.
Zgjidhet çdo pesë vjet, parlamenti është i vetmi organ legjislativ që ka Korenë e Veriut.
“Unë e di se mediat ndërkombëtare shpesh e mbrojnë raportimin e tyre pak, duke thënë se PS ka ‘pak’ fuqi apo ndikim por kjo nuk është e saktë.
Ligjet në të vërtetë janë shkruar nga aparati i partisë dhe më pas miratohen thjesht nga PSH si formalitet.
Kjo është shumë larg pushtetit të gjerë që ka në teori. Një shumicë prej dy të tretash do të ishte e mjaftueshme për të ndryshuar kushtetutën dhe një shumicë e thjeshtë thjeshtë mund të hiqte Kim Jong-un nga pushteti.
Në fakt, PS-ja as nuk takohet rregullisht. Në mbledhjen e parë, ajo zgjedh një trup shumë më të vogël për të punuar në vend të tij dhe pastaj asambleja mblidhet vetëm në raste të rralla.
Ju mund të supozoni se ka vetëm një parti të vetme, por çuditërisht, ka në fakt tre fraksione të ndryshme në parlament.
Partia e Punëtorëve, nga të cilët Kim Jong-un është kryetari, është më i madhi, por disa vende zakonisht mbahen nga dy parti të tjera, Partia Social Demokratike dhe partia Chondoist Chongu.
Në praktikë, nuk ka dallim në mes të tre partive dhe ata të gjithë janë grupuar së bashku në Frontin Demokratik për Ribashkimin e Koresë.
Disa njerëz nuk mund të voto0jnë për shkak të sëmundjes, megjithëse një shaka e drejtuesve është se në ditën e zgjedhjeve askush nuk vdes dhe të gjithë kanë një shëndet të mirë.
Hapi i ardhshëm është që numri i zgjedhësve të Kim Jong-un-së të publikohet, si pjesëmarrja dhe mbështetja politike janë zakonisht 100%.
