Tre ditë pas tërmetit me magnitudë 7.4 që goditi rajonin perëndimor të Kolumbisë, pasojat vijojnë të jenë të rënda. Të paktën 265 persona kanë humbur jetën, ndërsa qindra të tjerë kanë mbetur të bllokuar nën rrënoja.
Në qytetin Pereira, urbanisti dhe ish-profesori Jahir Rodríguez u vu menjëherë në ndihmë të banorëve. Ai e njeh mirë situatën, pasi ka qenë pjesë e përpjekjeve të emergjencës edhe pas tërmetit shkatërrues të vitit 1999 në Armenia (qytet i Kolumbisë), ku humbën jetën rreth 1 200 persona.
Për të, një nga mësimet më të rëndësishme erdhi nga ekipet japoneze të shpëtimit që ndihmuan pas tërmetit të vitit 1999. Ata i thanë se njerëzit shpesh gabojnë kur mendojnë se do të qëndrojnë në zonat e prekura vetëm për disa ditë ose muaj.
Sot, Rodríguez shqetësohet pikërisht për këtë. Në parqet e qytetit po ngrihen kampe për njerëzit që kanë humbur shtëpitë, por ai paralajmëron se kjo nuk mund të jetë një zgjidhje afatgjatë.
Sipas tij, prioriteti tani është i qartë: fillimisht duhet të identifikohen të gjithë të prekurit, më pas të organizohet strehimi i tyre dhe në fund të hartohen planet e rindërtimit.
Shumë banorë refuzojnë të largohen nga banesat e dëmtuara, nga frika se mund t’u vidhen sendet.
Rodríguez tregon se një mik i tij, banesa e të cilit u shemb, nuk pranoi të largohej nga vendngjarja.
“Ka njerëz këtu, në trotuar, që thjesht shikojnë shtëpinë e tyre”, thotë ai me trishtim.
Në rrugë, banorët po përgatisin ushqime dhe presin ndihmë. Për shumë prej tyre, pasojat nuk do të mbarojnë me pastrimin e rrënojave. Ata përballen me javë, muaj dhe ndoshta vite në strehimore, ndërsa përpiqen të rindërtojnë jetën.
Eksperti Everardo Murillo, i cili hartoi planin e rimëkëmbjes pas tërmetit të vitit 1999 në Kolumbi, thekson se faza e parë kërkon ushqim, strehim, ndihmë financiare dhe shkollim të përkohshëm për fëmijët. Më pas duhet të vijnë kreditë dhe mbështetja afatgjatë për familjet dhe bizneset e prekura.
Sipas tij, një rol të rëndësishëm luajnë edhe vetë banorët. Në situata të tilla shfaqen njerëz që marrin drejtimin dhe ndihmojnë komunitetin të përballet me pasojat.
Kolumbia është më e përgatitur se në vitin 1999, pasi shumë ndërtesa në zonën e goditur janë ndërtuar me standarde më të forta sizmike. Megjithatë, dëmet ekonomike dhe sociale mund të jenë të mëdha edhe për familjet që i kanë shtëpitë ende në këmbë.
Jahir Rodríguez e sheh nga afër këtë dhimbje. Motra e tij 65-vjeçare, Liliana Rodríguez, humbi apartamentin në tërmetin e së hënës.
“Ata sapo po përballen me tërmetin. Ende nuk kanë menduar se çfarë do të ndodhë nesër”, thotë ai.
Për mijëra të mbijetuar, dalja gjallë nga rrënojat është vetëm fillimi. Tani ata përballen me një tjetër betejë të vështirë: të rindërtojnë jetën pasi kanë humbur shtëpitë, të ardhurat dhe gjithçka që kishin.
